Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Witbaardstruikgors
Witbaardstruikgors | Atlapetes albofrenatus
Moustached Brushfinch | Atlapetes bigotudo | Tico-tico-bigodudo
De witbaardstruikgors is een struikgors van de bergbossen van de Oost-Andes in het noordoosten van Colombia en het aangrenzende Venezuela. Zijn naam verwijst naar de witte baardstreep die scherp afsteekt tegen het zwarte gezicht. Hij leeft in paren of kleine groepen in de ondergroei en aan bosranden.
Geluid
Hoge, dunne roepjes, ongeveer tsiet, en een korte, snelle reeks hoge, ijle tonen als zang.
Opname: Jorge Muñoz — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een stevige, zwarte snavel. Kruin en nek zijn roodbruin; voorhoofd, teugel en wangen zijn zwart. Een opvallende witte baardstreep loopt van de snavelbasis onder het oog langs, begrensd door een zwarte keelstreep. De keel en de onderdelen zijn geel, de flanken olijfkleurig. De bovendelen zijn olijfgroen. De seksen zijn gelijk; jongen zijn valer en bruiner, met een minder scherp koppatroon.
Verwarringssoorten
De geelborststruikgors Atlapetes latinuchus heeft eveneens een roodbruine kruin en gele onderdelen, maar mist de witte baardstreep. De bleeknekstruikgors Atlapetes pallidinucha heeft een kaneelkleurige voorkruin die naar achteren lichter wordt en leeft hoger. De okerborststruikgors Atlapetes semirufus heeft een geheel oranjebruine kop en borst.
Leefgebied
Ondergroei en randen van vochtig bergbos en nevelwoud, secundair bos en struwelen, ruwweg tussen 1500 en 2700 m. Zoekt laag in de vegetatie en op de grond naar insecten, zaden en vruchten, soms in gemengde groepen. Het nest is een kom laag in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Oost-Andes, van Norte de Santander zuidwaarts, plaatselijk. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek aan bosranden en langs bergwegen in de Oost-Andes in Norte de Santander en Santander. Paren bewegen zich laag door het struikgewas; de witte baardstreep valt op wanneer een vogel even vrij zit.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd als aparte soort. Plaatselijk gaat leefgebied verloren door ontbossing voor landbouw, maar de soort verdraagt secundair bos en bosranden.
Wetenschappelijke naam
Atlapetes albofrenatus | (Boissonneau, 1840)
Boissonneau beschreef de soort in 1840 als Tanagra (Arremon) albo-frenatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Atlapetes werd in 1831 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks: de mythische titaan Atlas en petēs, 'vlieger'. De soortnaam komt van Latijn albus, 'wit', en frenatus, 'met teugel', naar de witte baardstreep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.