Alle soorten › Zangvogels › Troepialen › Witbrauwtroepiaal
Witbrauwtroepiaal | Leistes superciliaris
White-browed Meadowlark | Pecho colorado | Polícia-inglesa-do-sul
De witbrauwtroepiaal is de zuidelijke tegenhanger van de zwartkopsoldatenspreeuw, een kleine troepiaal van graslanden en moerassen in het zuiden van Zuid-Amerika. Het mannetje is zwart met een rode keel en borst en een witte wenkbrauw achter het oog. In het gidsgebied leeft hij in het laagland van het oosten van Bolivia.
Geluid
Het mannetje zingt in een baltsvlucht, waarbij het opstijgt en met gespreide vleugels neerdaalt: enkele korte tonen gevolgd door een zoemende triller. De roep is een droog tsjek.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een spitse snavel en een korte staart. Het mannetje in broedkleed is zwart, met een scharlakenrode keel en borst, een rode vleugelboeg en een smalle witte wenkbrauw achter het oog. Buiten de broedtijd hebben mannetjes bruine veerranden, waardoor ze gestreept lijken. Het vrouwtje is geelbruin met zwarte strepen op kop en bovendelen, een lichte wenkbrauw en kruinstreep, en een lichte, geelbruine onderkant, soms met een rozige zweem op de buik. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de zwartkopsoldatenspreeuw Leistes militaris mist de witte wenkbrauw; de vrouwtjes van beide soorten lijken sterk op elkaar. De pampasweidespreeuw Leistes defilippii, buiten het gidsgebied, is groter, met een langere snavel en bruine, gestreepte bovendelen. Vrouwtjes van de bobolink Dolichonyx oryzivorus hebben een korte, kegelvormige snavel.
Leefgebied
Natte graslanden, moerasranden, savannen, weiden en akkers met hoog gras in het laagland. Zoekt op de grond naar insecten en zaden. Het nest is een kom van gras op de grond in een graspol.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in de savannen en graslanden van het oostelijk en zuidelijk laagland. In Peru en het westen van het Amazonegebied hooguit enkele meldingen van zwervers. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden en midden van Brazilië, Paraguay, Uruguay en het noorden en midden van Argentinië; de zuidelijkste vogels trekken in de zuidelijke winter naar het noorden.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk in natte graslanden en moerasranden in het oosten van Bolivia naar zingende mannetjes boven het gras, vooral in het regenseizoen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert plaatselijk van ontbossing, maar verliest elders terrein door intensieve landbouw.
Wetenschappelijke naam
Leistes superciliaris | (Bonaparte, 1850) (GBIF: Sturnella superciliaris)
Bonaparte beschreef de soort in 1850 als Trupialis superciliaris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Leistes werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks lēistēs, 'rover' of 'plunderaar'. De soortnaam komt van Latijn supercilium, 'wenkbrauw', naar de witte wenkbrauwstreep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mato Grosso, Brazilië.