Alle soorten › Zangvogels › Troepialen › Peruaanse weidespreeuw

Peruaanse weidespreeuw | Leistes bellicosus

Peruvian Meadowlark | Pastorero peruano | Polícia-inglesa-peruana

De Peruaanse weidespreeuw is de weidespreeuw van de droge westkust: hij leeft in de geïrrigeerde akkers, weiden en lomas van de kustwoestijn en klimt in de westelijke Andesdalen tot hoog op de hellingen. Het mannetje heeft een rode keel en borst en zingt vanaf paaltjes of in een korte baltsvlucht.

Peruaanse weidespreeuw (Leistes bellicosus)
Foto: Dominic Sherony — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een korte, krassende strofe, die eindigt in een zoemend, gerekt geluid, gezongen vanaf een verhoogde post of tijdens een korte vlucht omhoog. De roep is een droog tsjek en een ratelend gesnater.

Luister: ZangXC462303

Opname: Nicole Alfaro Ponce — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

20–22 cm, met een lange, spitse snavel en een korte staart. Het mannetje is donkerbruin met zwartachtige en lichtbruine strepen op de bovendelen; keel, borst en bovenbuik zijn helder rood, de flanken en onderbuik zwartachtig. Een wenkbrauw loopt van rood voor het oog tot wit achter het oog; de vleugelboeg is rood. Het vrouwtje is lichter en sterker gestreept, met een lichte keel, een lichte wenkbrauw en een kleinere, rozerode vlek op borst en buik. Jongen zijn geelbruin gestreept, met weinig of geen rood.

Verwarrings­soorten

De zwartkopsoldatenspreeuw Leistes militaris leeft ten oosten van de Andes, is kleiner, en het mannetje is egaler zwart, zonder witte wenkbrauw. De langstaartweidespreeuw Leistes loyca uit Chili en Argentinië, buiten het gidsgebied, is groter, met een langere staart. Ten westen van de Andes komen in het gidsgebied geen andere weidespreeuwen voor.

Leefgebied

Geïrrigeerde akkers, weiden, rijstvelden, ruigten langs kanalen, lomas en open struweel in de kustvlakte en de westelijke dalen, van zeeniveau tot ongeveer 2500 m, plaatselijk hoger. Zoekt op de grond naar insecten en zaden. Het nest is een kom van gras op de grond, verborgen in een graspol.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Ecuador in het droge zuidwesten, van de kust tot in de dalen van de Andes in het zuiden. In Peru langs de hele kust en op de westelijke hellingen van de Andes, plaatselijk ook in droge dalen tussen de bergketens. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen in het uiterste noorden van Chili.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Kijk langs akkerranden, irrigatiekanalen en weiden in de kustvalleien naar mannetjes met een rode borst op paaltjes en kluiten; in de vroege ochtend zingen ze veel.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert van de uitbreiding van de irrigatielandbouw in de kustwoestijn.

Wetenschappelijke naam

Leistes bellicosus | (de Filippi, 1847) (GBIF: Sturnella bellicosa)

De Filippi beschreef de soort in 1847 als Sturnella bellicosa; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Leistes werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks lēistēs, 'rover' of 'plunderaar'. De soortnaam is Latijn bellicosus, 'strijdlustig, krijgshaftig', van bellum, 'oorlog'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lima, Peru.