Alle soorten › Zangvogels › Troepialen › Geelsnaveltroepiaal
Geelsnaveltroepiaal | Amblycercus holosericeus
Yellow-billed Cacique | Cacique pico claro | Guaxe-de-bico-amarelo
De geelsnaveltroepiaal is een geheel zwarte buidelspreeuw met een lichte, ivoorgele snavel, die verborgen leeft in dicht struikgewas en bamboe. Hij wordt vaker gehoord dan gezien: paren houden contact met luide fluittonen en ratelende duetten. In het gidsgebied komen twee vormen voor: een vorm van het laagland in het noorden en westen en een vorm van de bamboebossen hoog in de Andes.
Geluid
Luide, heldere fluittonen, zoals een herhaald wie-oe of pie-pie-pie, en ratelende en krassende geluiden; paren zingen vaak in duet vanuit dekking. De roep is een hard tsjak.
Opname: Marcela Morales sánchez — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
22–25 cm; de vorm van de Andes is iets kleiner dan die van het laagland. Geheel dof zwart, zonder glans en zonder geel of rood in het verenkleed. De snavel is lang, spits en licht ivoorgeel tot groenachtig wit; het oog is bij volwassen vogels lichtgeel, bij jongen donker. De staart is vrij lang en afgerond. De seksen zijn gelijk; het vrouwtje is kleiner.
Verwarringssoorten
De zwarte buidelspreeuw Cacicus solitarius van het oostelijk laagland is groter, met een donker oog en een glanzend zwart kleed, en leeft in struweel langs rivieren. De struiktroepiaal Dives warczewiczi van het westen van Ecuador en Peru heeft een zwarte snavel en leeft in open land. De glanskoevogel Molothrus bonariensis heeft een korte, zwarte, kegelvormige snavel en een paarsblauwe glans. De geelstuitbergbuidelspreeuw Cacicus chrysonotus heeft een gele stuit.
Leefgebied
In het laagland dichte ondergroei van bosranden, struweel en secundair bos; in de Andes vooral bamboebosjes (Chusquea) in nevelwoud en aan bosranden, ruwweg tussen 2000 en 3300 m. Zoekt laag in de vegetatie naar insecten, die hij met de snavel uit bamboestengels, opgerolde bladeren en dood hout haalt. Het nest is een open kom, laag in dichte begroeiing.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia de laaglandvorm in het noorden en westen en de Andesvorm in alle drie de Andesketens. In Ecuador de laaglandvorm in het westen en de Andesvorm op beide flanken van de Andes. In Peru de laaglandvorm alleen in het uiterste noordwesten en de Andesvorm langs de oostflank en plaatselijk in het noorden van de westflank. In Bolivia de Andesvorm in de Yungas. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela en van het zuiden van Mexico door Midden-Amerika.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in bamboe aan bosranden in de Andes naar de fluittonen en duetten, en wacht tot een vogel zich in een opening laat zien; in de schaduw valt de lichte snavel als eerste op.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijdverbreid, al is de Andesvorm afhankelijk van bamboe in en rond nevelwoud, dat plaatselijk wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Amblycercus holosericeus | (Deppe, 1830)
Deppe beschreef de soort in 1830 als Sturnus holosericeus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Amblycercus werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks amblus, 'stomp', en kerkos, 'staart'. De soortnaam komt van Latijn holosericeus, 'geheel van zijde', naar het zijdeachtige verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Alvarado, Veracruz, Mexico.