Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Witbuikreiger
Witbuikreiger | Egretta tricolor
Tricolored Heron | Garceta tricolor | Garça-tricolor
De witbuikreiger is een slanke, langsnavelige reiger van kusten en mangrove. Hij is te herkennen aan de witte buik, die scherp afsteekt tegen de donkere bovendelen. Bij het jagen rent hij vaak met halfgespreide vleugels door ondiep water.
Geluid
Meestal stil. Bij verstoring en in kolonies een schor, nasaal gekwaak.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
60–70 cm, met een lange, dunne hals en een lange, spitse snavel. De bovendelen, kop en hals zijn donker blauwgrijs, met een witte streep langs de voorkant van de hals; de buik, de onderkant van de vleugels en de stuit zijn wit. In de broedtijd draagt hij lange, roomkleurige tot bruine veren op de rug, een witte kuif en een blauwe snavelbasis. De snavel is verder geelachtig met een donkere bovenkant, de poten zijn geel tot groengrijs. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben roodbruine hals en vleugeldekveren.
Verwarringssoorten
De kleine blauwe reiger Egretta caerulea in volwassen kleed is egaal donker, zonder witte buik, en heeft een dikkere, tweekleurige snavel. De roodhalsreiger Egretta rufescens is groter en heeft een rossige, ruige hals en een roze snavel met zwarte punt. De mangrovereiger Butorides striata is veel kleiner en gedrongener, met korte poten.
Leefgebied
Mangrove, getijdenvlakten, lagunes, estuaria, kwelders en zoutpannen aan de kust; plaatselijk ook in zoete moerassen dicht bij de kust. Jaagt actief in ondiep water, vaak met plotselinge sprintjes en uitgespreide vleugels, op kleine vissen, garnalen en andere waterdieren. Broedt in gemengde kolonies in mangrove.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia langs de Caribische kust en schaars aan de Pacifische kust. In Ecuador langs de kust, vooral rond de Golf van Guayaquil. In Peru aan de kust van het uiterste noordwesten, in Tumbes, met verspreide waarnemingen verder zuidelijk. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos (daar alleen als dwaalgast gemeld). Buiten het gidsgebied van de oostkust van de Verenigde Staten en Mexico tot het noorden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk bij laag water op de slikken en in de mangrovegeulen rond de Golf van Guayaquil of bij de mangrove van Tumbes; de soort zoekt vaak samen met andere reigers voedsel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Verlies van mangrove door garnalenkwekerijen en kustontwikkeling is plaatselijk een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Egretta tricolor | (Müller, 1776)
Müller beschreef de soort in 1776 als Ardea tricolor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Egretta werd in 1817 ingevoerd door Forster. De geslachtsnaam komt van Provençaals-Frans aigrette, 'kleine zilverreiger', een verkleinwoord van aigron, 'reiger'. De soortnaam is Latijn tricolor, 'driekleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.