Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Roodhalsreiger
Roodhalsreiger | Egretta rufescens
Reddish Egret | Garceta rojiza | Garça-vermelha
De roodhalsreiger is een grote, ruigharige reiger van ondiepe zoute lagunes en zoutpannen. Hij jaagt op een eigen manier: met wankelende sprongen, plotselinge draaien en halfgespreide vleugels, waarmee hij schaduw op het water werpt. Er bestaan een donkere en een witte vorm. In het gidsgebied is hij beperkt tot de Caribische kust van Colombia.
Geluid
Meestal stil. Bij verstoring een laag, schor gekras of gekwaak.
Opname: Isain Contreras Rodríguez — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
68–82 cm, met een lange, dikke snavel en lange poten. De donkere vorm is leigrijs, met een rossig bruine, ruige kop en hals; de witte vorm is geheel wit. Volwassen vogels hebben een roze snavel met een scherp afgezette zwarte punt en blauwgrijze poten; in de broedtijd zijn kop- en halsveren lang en rafelig. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer grijsbruin of wit, met een geheel donkere snavel.
Verwarringssoorten
De kleine blauwe reiger Egretta caerulea is kleiner, met een paarsbruine, niet rafelige hals en een blauwgrijze snavel met zwarte punt. De witbuikreiger Egretta tricolor heeft een witte buik en een dunnere snavel. De witte vorm lijkt op de grote zilverreiger Ardea alba, die groter is en een gele snavel heeft, en op de Amerikaanse kleine zilverreiger Egretta thula, die kleiner is, met een zwarte snavel en gele tenen.
Leefgebied
Ondiepe, open zoute en brakke wateren: lagunes, getijdenvlakten, zoutpannen en kwelders, vaak bij mangrove. Jaagt in zeer ondiep water op kleine vissen, met snelle, onregelmatige bewegingen. Broedt in kolonies op eilandjes in lagunes, op de grond of laag in struiken en mangrove.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia schaars en plaatselijk aan de Caribische kust, vooral op het schiereiland La Guajira en rond de Ciénaga Grande de Santa Marta. Elders in het gidsgebied hooguit een zeldzame dwaalgast; ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos als regelmatige soort. Buiten het gidsgebied aan de kusten van de Golf van Mexico, Midden-Amerika, het Caribisch gebied en het noorden van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op La Guajira in de ondiepe lagunes en zoutpannen, bijvoorbeeld rond Camarones, waar de soort tussen flamingo's en andere reigers voedsel zoekt. Het wankelende jagen is ook van ver te zien.
Staat van instandhouding
Gevoelig (bijna bedreigd). De wereldwijde stand is klein en verspreid; verstoring van broedkolonies, verlies van kustwetlands en zoutwinning bedreigen de soort plaatselijk.
Wetenschappelijke naam
Egretta rufescens | (Gmelin, 1789)
Gmelin beschreef de soort in 1789 als Ardea rufescens; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Egretta werd in 1817 ingevoerd door Forster. De geslachtsnaam komt van Provençaals-Frans aigrette, 'kleine zilverreiger', een verkleinwoord van aigron, 'reiger'. De soortnaam is Latijn rufescens, 'roodachtig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Louisiana, Verenigde Staten.