Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Amerikaanse kleine zilverreiger
Amerikaanse kleine zilverreiger | Egretta thula
Snowy Egret | Garceta nívea | Garça-branca-pequena
De Amerikaanse kleine zilverreiger is een kleine, slank gebouwde witte reiger, herkenbaar aan zijn zwarte poten met felgele tenen. Hij jaagt actief, loopt snel en schuifelt met zijn voeten door het water om prooien op te jagen. Hij komt voor van de kust tot hoog in de Andes, tot op het altiplano.
Geluid
In kolonies en bij verstoring een schor, raspend aarr of een nasaal gekwaak.
Opname: Paul Driver — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
55–65 cm, slank, met een dunne, geheel zwarte snavel, gele teugels en zwarte poten met gele tenen. Het verenkleed is geheel wit. In de broedtijd draagt hij lange, sterk gekrulde sierveren op de rug en een warrige kuif op kop en borst, en kleuren de teugels en tenen oranjerood. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben een gele streep aan de achterkant van de poten en een lichtere snavelbasis.
Verwarringssoorten
De grote zilverreiger Ardea alba is veel groter, met een gele snavel en geheel zwarte poten. Jonge kleine blauwe reigers Egretta caerulea zijn ook wit, maar hebben een dikkere, blauwgrijze snavel met een zwarte punt en groengele poten. De koereiger Ardea ibis is gedrongener, met een korte gele snavel en donkere tot gele poten, en zoekt voedsel in droog grasland. De witte vorm van de roodhalsreiger Egretta rufescens is groter, met een roze snavel met zwarte punt.
Leefgebied
Lagunes, getijdenvlakten, mangrove, zoet- en brakwatermoerassen, rijstvelden, rivieroevers en meren, van zeeniveau tot meer dan 4000 m in de Andes, onder meer aan het Titicacameer. Jaagt actief in ondiep water op kleine vissen, kreeftachtigen en insecten, vaak door met een voet in de bodem te roeren. Broedt in gemengde kolonies met andere reigers in bomen, struiken of riet.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverbreid in het laagland en in de Andesdalen, ook op de hoogvlakten. In Ecuador aan de kust en in het westelijke laagland, plaatselijk in de Andes en in het oosten. In Peru langs de hele kust, op het altiplano en in het Amazonelaagland. In Bolivia op het altiplano, rond het Titicacameer, en in het laagland. Op de Galápagos een zeldzame bezoeker. Buiten het gidsgebied van de Verenigde Staten tot Chili en Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk langs de rivieroevers en lagunes van de Peruaanse kust, bijvoorbeeld bij Lima of in de lagunes van Mejía, of op het Titicacameer; de soort is vaak talrijk en jaagt met snelle, schokkende bewegingen in ondiep water.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Na een sterke achteruitgang door de handel in sierveren rond 1900 heeft de soort zich hersteld; verlies van wetlands en vervuiling zijn plaatselijke bedreigingen.
Wetenschappelijke naam
Egretta thula | (Molina, 1782)
Molina beschreef de soort in 1782 als Ardea Thula; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Egretta werd in 1817 ingevoerd door Forster. De geslachtsnaam komt van Provençaals-Frans aigrette, 'kleine zilverreiger', een verkleinwoord van aigron, 'reiger'. De soortnaam is het Mapudungun-woord voor de zwarthalszwaan; Molina paste het in 1782 ten onrechte op deze reiger toe. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chili.