Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Witbuikvioletoorkolibrie
Witbuikvioletoorkolibrie | Colibri serrirostris
White-vented Violetear | Colibrí orejimorado | Beija-flor-de-orelha-violeta
De witbuikvioletoorkolibrie is een middelgrote, groene kolibrie met violette oorvlekken en witte onderstaartdekveren, van open en halfopen landschap in het binnenland van Zuid-Amerika. In het gidsgebied leeft hij alleen in Bolivia, aan de oostkant van de Andes. Het mannetje zingt lange tijd vanaf een vaste zitplaats.
Geluid
De zang is een herhaalde reeks droge, metalige tsjip-tonen, lange tijd vanaf een open zitplaats. De roep is een droog tsjik.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een rechte, zwarte snavel. Glanzend groen, met een violette vlek die van onder het oog naar achteren loopt en bij het mannetje ook de kin en de zijkant van de keel bereikt. De onderstaartdekveren zijn wit. De staart is blauwgroen met een brede, donkere band voor de punt. Het vrouwtje is doffer, met een kleinere violette vlek. Jonge vogels hebben roodbruine randjes op kop en rug.
Verwarringssoorten
Goulds violetoorkolibrie Colibri coruscans is groter, met een blauwviolette vlek midden op de buik en groene of donkere onderstaartdekveren; hij leeft vooral hoger in de Andes. De kleine violetoorkolibrie Colibri cyanotus is kleiner, zonder violet op de kin en zonder witte onderstaartdekveren. De bruine violetoorkolibrie Colibri delphinae is grijsbruin, niet groen.
Leefgebied
Droge, open en halfopen landschappen: struweel en bosjes in de droge dalen aan de oostkant van de Andes, cerrado, de randen van droog bos en Chaco, oeverbos, tuinen en parken, van ongeveer 500 tot 2800 m, plaatselijk hoger. Bezoekt bloeiende bomen en struiken en vangt insecten in de vlucht. Het nest is een klein bekertje op een horizontale tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in de droge dalen en op de hellingen aan de oostkant van de Andes en in het aangrenzende laagland in het oosten en zuidoosten, onder meer in Santa Cruz, Cochabamba, Chuquisaca en Tarija. In Peru hooguit zeldzaam in het uiterste zuidoosten. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het midden en zuidoosten van Brazilië, in Paraguay en in het noorden van Argentinië; in het zuiden trekt een deel van de vogels in de winter weg.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In tuinen, parken en droog struweel in de dalen van Cochabamba, Santa Cruz en Chuquisaca. Luister naar de herhaalde tsjip-tonen van een zingend mannetje op een kale tak.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt een door mensen gevormd landschap goed en komt ook in steden voor.
Wetenschappelijke naam
Colibri serrirostris | (Vieillot, 1816)
Vieillot beschreef de soort in 1816 als Trochilus serrirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Colibri werd in 1824 ingevoerd door Spix. De geslachtsnaam is het Franse woord colibri, 'kolibrie'; de verdere herkomst van dat woord is onzeker, mogelijk uit een taal van het Caribisch gebied. De soortnaam combineert Latijn serra, 'zaag', met rostrum, 'snavel': 'zaagsnavel', naar de fijn gekartelde snavelpunt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.