Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Witkeelstekelstaart
Witkeelstekelstaart | Synallaxis albigularis
Dark-breasted Spinetail | Pijuí pechioscuro | João-de-peito-escuro
De witkeelstekelstaart is een kleine stekelstaart van ruig gras, riet en struikgewas in het westen van het Amazonebekken. Hij leeft vooral op riviereilanden en in jonge begroeiing langs rivieren, maar ook in weiden en op open plekken. Zijn rappe, lang herhaalde zang is in dit terrein vaak te horen.
Geluid
De zang is een gehaast tsjiep, doe-doe-doe, vaak lang achter elkaar herhaald. Daarnaast een kort gesnater en een versnellend gehinnik.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een vrij korte, getrapte staart. Het gezicht is bruingrijs, achterkruin en nek zijn donker roodbruin, de rug is olijfbruin en de vleugeldekveren zijn roodbruin. De keel is grijswit met roetkleurige vlekjes; borst en flanken zijn bruingrijs, de buik is lichter. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Temmincks stekelstaart Synallaxis albescens heeft een lichtere, beigegrijze borst en een tweedelige zang, en leeft vooral in grasland en savanne buiten het Amazonebekken. De cayennestekelstaart Synallaxis gujanensis heeft een bruine kruin zonder roodbruin en lichtere beige onderdelen, en leeft meer in bosranden. De cabanis' stekelstaart Synallaxis cabanisi is groter en donkerder, met een langere staart. De orinocostekelstaart Synallaxis beverlyae, alleen langs de Orinoco, heeft een witachtige wenkbrauwstreep en een veel lichtere borst.
Leefgebied
Hoog gras, struikgewas en velden van pijlriet (Gynerium) op riviereilanden, ruigte langs rivieren, struikrijke open plekken, weiden en plantages; meestal van zeeniveau tot 1500 m, plaatselijk tot 2100 m. Zoekt laag in de begroeiing naar insecten. Het nest is een bol van takjes met een ingangsbuis, laag in dichte begroeiing.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het zuidoosten, in het Amazonelaagland en aan de voet van de oostflank. In Ecuador in het oostelijke laagland en de voetheuvels. In Peru in het oosten, in het laagland en de lagere dalen. In Bolivia in het westen. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op riviereilanden en langs oevers met jonge begroeiing, bijvoorbeeld bij Iquitos of langs de Napo; de zang verraadt de vogel, die meestal laag in het gras blijft.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert plaatselijk van open plekken en jonge begroeiing.
Wetenschappelijke naam
Synallaxis albigularis | Sclater, 1858
Sclater beschreef de soort in 1858 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Synallaxis werd in 1818 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks sunallaxis, 'uitwisseling'. De soortnaam komt van Latijn albus, 'wit', en gula, 'keel', naar de witte keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Napo, Ecuador.