Alle soorten › Hoenderachtigen › Tandkwartels › Witkeeltandkwartel
Witkeeltandkwartel | Odontophorus strophium
Gorgeted Wood Quail | Corcovado gorjiblanco | Uru-de-colar
De witkeeltandkwartel is een tandkwartel die alleen op de westflank van de Oostelijke Cordillera van Colombia voorkomt. Hij leeft in een klein gebied met eikenbos en bergbos in Santander en Cundinamarca. De zwarte keel met een witte halsband geeft de soort haar naam.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Een luid, ritmisch duet van herhaalde tonen, vooral bij zonsopkomst, zoals bij andere tandkwartels. Daarnaast zachte contactroepjes in de groep.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25 cm, gedrongen, met een korte staart en een korte, donkere kuif. Kruin en bovendelen zijn bruin, fijn zwart gemarmerd. Het gezicht is zwart met witte spikkels; de keel is zwart, met daaronder een smalle witte band en daaronder weer zwart. Bij het mannetje zijn de onderdelen roodbruin met witte vlekjes; bij het vrouwtje is de keel deels roodbruin en zijn de onderdelen doffer. Jonge vogels zijn doffer en minder scherp getekend.
Verwarringssoorten
De zwartmaskertandkwartel Odontophorus atrifrons leeft verder noordelijk, in het noordelijke deel van de Oostelijke Cordillera en de Serranía de Perijá, en heeft een geheel zwart gezicht zonder witte halsband. De gemarmerde tandkwartel Odontophorus gujanensis leeft lager en heeft een bruin gezicht met oranjerode huid rond het oog. De kuifkwartel Colinus cristatus is kleiner en leeft in open terrein.
Leefgebied
De bodem van vochtig bergbos, vooral bos met Andeseik (Quercus humboldtii), en oud secundair bos, ongeveer tussen 1700 en 2050 m. Leeft in kleine groepjes die in het bladstrooisel zoeken naar zaden, vruchten en ongewervelden. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Colombia: op de westflank van de Oostelijke Cordillera, in Santander en Cundinamarca, vooral in het gebied ten zuiden van Bucaramanga. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De soort leeft in enkele beschermde gebieden in Santander, zoals reservaten in het eikenbos rond Encino en de bossen bij Bucaramanga. Groepjes zijn schuw; luister bij zonsopkomst naar het duet.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. Het leefgebied is klein en sterk versnipperd door ontbossing voor landbouw en veeteelt, en de soort wordt plaatselijk bejaagd.
Wetenschappelijke naam
Odontophorus strophium | (Gould, 1844)
Gould beschreef de soort in 1844 als Ortyx (Odontophorus) strophium; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Odontophorus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks odous, odontos, 'tand', en -phoros, 'dragend', naar de getande rand van de snavel. De soortnaam is Latijn strophium, 'borstband', naar de witte keel- en borstband. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.