Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Witkopwatertiran

Witkopwatertiran | Arundinicola leucocephala

White-headed Marsh Tyrant | Viudita cabeciblanca | Freirinha

De witkopwatertiran is een kleine moerastiran waarvan het mannetje geheel zwart is met een witte kop. Hij zit laag op rietstengels, struikjes en paaltjes aan de rand van open water en vliegt van daaruit uit naar insecten. Het vrouwtje is grijsbruin met een witte kop en lijkt nauwelijks op het mannetje.

Witkopwatertiran (Arundinicola leucocephala)
Foto: Leyo — CC BY-SA 3.0 ch · Wikimedia Commons

Geluid

Meestal stil. Een zacht, kort tsiep en een droog klikje.

Luister: ZangXC761493

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

12,5 cm. Het mannetje is zwart, met de hele kop en keel wit. De snavel is zwart met een lichte basis van de ondersnavel. Het vrouwtje is grijsbruin op de bovendelen en lichtgrijs tot wittig op de onderdelen, met een wit voorhoofd, gezicht en keel en een donkerder staart. Jonge vogels lijken op het vrouwtje, met een bruinachtige zweem op de kop.

Verwarrings­soorten

De bonte watertiran Fluvicola pica is wit met zwarte vleugels, staart en rug, en heeft een witte buik, terwijl het mannetje van de witkopwatertiran een zwart lichaam heeft. Vrouwtjes kunnen lijken op een vrouwtje van de riviermoortiran Knipolegus orenocensis of de amazonemoortiran Knipolegus poecilocercus, maar die missen het witte gezicht. De briltiran Hymenops perspicillatus, een wintergast in Bolivia, is groter en heeft een gele oogring en witte vleugelvlekken.

Leefgebied

Moerassen met riet en lage struiken, oevers van meren en oxbowmeren met drijvende planten, natte graslanden, greppels en rijstvelden in het laagland, meestal onder 500 m. Jaagt laag boven water en vegetatie op insecten. Het nest is een bolvormig bouwsel van gras en plantenvezels met een ingang aan de zijkant, laag in een struik boven water.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: in het Caribisch laagland, de vallei van de Magdalena, de Llanos en het Amazonelaagland. Ecuador: in het Amazonelaagland. Peru: in het Amazonelaagland. Bolivia: in het laagland van het noorden en oosten, inclusief de savannen van de Beni. Ontbreekt ten westen van de Andes in Ecuador en Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, Trinidad, Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek langs de oevers van oxbowmeren en in moerassige weilanden; de vogels zitten laag en vrij open op rietstengels of paaltjes. Een boottocht langs de oever van een meer levert meestal waarnemingen op.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Algemeen in geschikt moerasgebied.

Wetenschappelijke naam

Arundinicola leucocephala | (Linnaeus, 1764)

Linnaeus beschreef de soort in 1764 als Pipra leucocephala; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Arundinicola werd in 1840 ingevoerd door D'Orbigny, ACVMD. De geslachtsnaam komt van Latijn arundo, 'riet', en -cola, 'bewoner': 'rietbewoner'. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en kephalē, 'kop'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.