Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Witstaartincakolibrie
Witstaartincakolibrie | Coeligena phalerata
White-tailed Starfrontlet | Inca coliblanco | Inca-de-cauda-branca
De witstaartincakolibrie komt alleen voor in de Sierra Nevada de Santa Marta in het noorden van Colombia. Het mannetje is het enige incakolibrie-mannetje met een vrijwel geheel witte staart zonder wit borstschild. Hij leeft in het nevelwoud en aan de randen van de páramo van dit geïsoleerde gebergte.
Geluid
Hoge, droge tsit-tonen, vaak herhaald, vooral bij het foerageren en bij achtervolgingen.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een lange, rechte, zwarte snavel. Het mannetje is glanzend groen, met een glinsterend blauwe voorkruin en een kleine, glinsterend violetblauwe keelvlek; de staart is wit, op de middelste veren na. Het vrouwtje is groen van boven en roestkleurig tot kaneelkleurig van onder, met een bronsgroene staart zonder wit.
Verwarringssoorten
In de Sierra Nevada de Santa Marta komt geen andere incakolibrie voor. Het vlagstaartwitpluimbroekje Ocreatus underwoodii is veel kleiner, met een korte snavel. Het vrouwtje lijkt op dat van andere incakolibries met kaneelkleurige onderdelen, maar die leven niet in dit gebergte.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud, elfenwoud, bosranden en struikgewas aan de rand van de páramo, meestal tussen ongeveer 2000 en 3700 m. Foerageert vooral in de lagere en middelste lagen aan bloemen met lange buizen; het mannetje verdedigt plaatselijk bloeiende struiken. Daalt na het broedseizoen deels af naar lagere hoogten. Het nest is een napje van mos op een beschutte plek.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta, in de departementen Magdalena, Cesar en La Guajira. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs de bergweg naar de San Lorenzo-kam en in het reservaat El Dorado boven Minca, vooral bij voederflessen en bloeiende struiken aan de bosrand. De witte staart van het mannetje valt op wanneer hij tussen bloemen hangt.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het verspreidingsgebied is klein en beperkt tot één gebergte, waar bos is verdwenen door branden, ontginning en landbouw; een deel ligt in een nationaal park.
Wetenschappelijke naam
Coeligena phalerata | (Bangs, 1898)
Bangs beschreef de soort in 1898 als Leucuria phalerata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Coeligena werd in 1833 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam komt van Latijn coeligenus, 'hemelgeboren' of 'hemels'. De soortnaam komt van Latijn phaleratus, 'versierd met sierplaten', naar de opvallende tekening. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sierra Nevada de Santa Marta, Colombia.