Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Witte specht

Witte specht | Melanerpes candidus

White Woodpecker | Carpintero blanco | Pica-pau-branco

De witte specht is een middelgrote, wit-zwarte specht van open, boomrijk land in het midden en oosten van Zuid-Amerika. Hij leeft in kleine, luidruchtige groepen, vliegt over open terrein van boom naar boom en eet naast insecten veel vruchten. In het gidsgebied komt hij vooral in de savannen en droge bossen van het Boliviaanse laagland voor.

Witte specht (Melanerpes candidus)
Foto: Dr. Lenaldo Vigo — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Luid en schel, vaak in koor: een rollend kirr-kirr-kirr en snelle, kwetterende reeksen, vooral in de vlucht. Roffelt zelden.

Luister: RoepXC1035790

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

24–29 cm, met een rechte, donkere snavel. Kop, hals en onderdelen zijn wit; rug, vleugels en staart zijn glanzend zwart, de stuit is wit. Rond het lichte oog zit een ring van kale, gele huid, en van het oog loopt een smalle zwarte streep naar de nek. Midden op de buik zit een gele vlek. Het mannetje heeft een gele vlek in de nek, die bij het vrouwtje ontbreekt. Jonge vogels zijn doffer, met een grijzere kop.

Verwarrings­soorten

De cactusspecht Melanerpes cactorum, in de Chaco van Bolivia, is kleiner, met een zwart-wit gebandeerde rug, een witte voorhoofdsvlek en een donkere kop. Andere spechten in het gidsgebied hebben geen witte kop met een zwarte rug. In de vlucht kan de groep aan vliegende kraaiachtigen doen denken, maar de golvende vlucht en de witte stuit zijn kenmerkend.

Leefgebied

Savanne met bomen, cerrado, palmbos, droog Chacobos, bosranden en weiland met verspreide bomen, in het gidsgebied in het laagland tot ongeveer 1000 m. Eet vruchten, insecten en hun larven en plundert ook nesten van wespen en bijen voor larven en honing. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een boom of palm.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Bolivia in het laagland van het noorden, oosten en zuidoosten, onder meer in de Beni-savannen en in Santa Cruz. In Peru alleen zeldzaam in de savannen van het uiterste zuidoosten. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het midden en oosten van Brazilië, in Paraguay, Uruguay en het noorden van Argentinië, en plaatselijk langs de kust van Suriname en Frans-Guyana.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in open savanne en weiland met bomen in het Boliviaanse laagland; groepjes vallen op door hun luide roepen en doordat ze achter elkaar over het open land vliegen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert plaatselijk van open, ontboste landschappen met verspreide bomen.

Wetenschappelijke naam

Melanerpes candidus | (Otto, 1796)

Otto beschreef de soort in 1796 als Picus candidus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Melanerpes werd in 1832 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks melas, 'zwart', en herpēs, 'kruiper', van herpō, 'kruipen'. De soortnaam komt van Latijn candidus, 'helder wit', naar het grotendeels witte verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.