Alle soorten › Hoenderachtigen › Hokko's en chachalaca's › Witvleugelsjakohoen
Witvleugelsjakohoen | Penelope albipennis
White-winged Guan | Pava aliblanca | Jacu-de-asa-branca
Het witvleugelsjakohoen is een endemische soort van het noordwesten van Peru, die ruim een eeuw als uitgestorven gold tot hij in 1977 werd teruggevonden in de droge ravijnen van de Tumbesregio. Het is het enige sjakohoen met witte handpennen. Gekweekte vogels zijn uitgezet in het reservaat Chaparrí.
Geluid
Luide, hese roepen, vooral bij zonsopkomst en zonsondergang, en een ratelend vleugelgeroffel in de schemering. Overdag meestal stil.
Opname: Fernando Angulo — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
70–85 cm, een groot, zwartachtig bruin sjakohoen met een groene glans en een lange staart. De buitenste handpennen zijn wit en vormen in de vlucht een groot wit veld; bij zittende vogels is het wit als een smalle band langs de vleugelrand te zien. De borst heeft smalle, lichte veerranden. De kale huid rond het oog is grijsblauw, de keellel is klein en rood. De snavel is blauwgrijs met een donkere punt, de poten zijn roze tot rood. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodkopchachalaca Ortalis erythroptera is veel kleiner, met een roodbruine kop en roodbruine handpennen, en leeft in dezelfde droge bossen. Andere sjakohoenders, zoals het andessjakohoen Penelope montagnii in het bergbos erboven, missen het wit in de vleugel.
Leefgebied
Droog bos en doornstruweel in steile ravijnen (quebradas) aan de westflank van de Andes, met een dichte vegetatie langs droge beekbeddingen, ongeveer tussen 300 en 1500 m. Eet vruchten, bloemen, knoppen en bladeren, vooral van inheemse bomen. Rust overdag in dichte vegetatie en foerageert in de schemering. Het nest is een platform van takken in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru: aan de westflank van de Andes in Piura, Lambayeque en Cajamarca. Uitgezette vogels leven in en rond het reservaat Chaparrí in Lambayeque. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het reservaat Chaparrí en in quebradas in het binnenland van Lambayeque kun je vogels in de vroege ochtend en avond in boomkruinen langs de ravijnen zien, vaak bij drinkplaatsen.
Staat van instandhouding
Bedreigd. De wereldstand telt hooguit enkele honderden vogels en wordt bedreigd door de kap van droogbos, overbegrazing en jacht. Kweekprogramma's, uitzettingen en beschermde gebieden zoals Chaparrí ondersteunen de soort.
Wetenschappelijke naam
Penelope albipennis | Taczanowski, 1878
Taczanowski beschreef de soort in 1878 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Penelope werd in 1786 ingevoerd door Merrem. De geslachtsnaam komt uit de Griekse mythologie: Penelope was de dochter van de Spartaanse koning Ikarios en de vrouw van Odysseus. De soortnaam komt van Latijn albus, 'wit', en penna, 'veer', naar de witte handpennen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santa Lucía bij Tumbes, Peru.