Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Zilverpareltapaculo
Zilverpareltapaculo | Acropternis orthonyx
Ocellated Tapaculo | Tapaculo ocelado | Macuquinho-ocelado
De zilverpareltapaculo is de grootste tapaculo van de noordelijke Andes, met een zwart verenkleed vol witte, parelachtige vlekken en een roodbruin gezicht. Hij leeft in dichte bamboe in het hoge bergbos en krabt met beide poten tegelijk in de strooisellaag, als een gors of een grondvink. De luide fluittoon is in zijn leefgebied een van de meest gehoorde geluiden.
Geluid
Een luide, heldere, iets stijgende of dalende fluittoon, met tussenpozen van enkele seconden vele malen herhaald. Draagt ver door het bos en wordt vaak beantwoord door een tweede vogel.
Opname: Alain Verneau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21–23 cm, fors en rondlijvig, met een middellange staart en zeer grote poten en nagels. Voorhoofd, gezicht en keel zijn roodbruin, de snavel is zwart. Kruin, rug en onderdelen zijn zwart tot grijszwart met dichte witte druppel- en parelvlekken, de stuit en onderstaartdekveren zijn roodbruin. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn bruiner met minder duidelijke vlekken.
Verwarringssoorten
De combinatie van roodbruin gezicht en wit gevlekt zwart kleed is binnen de familie uniek. De geschubde mierpitta Grallaria squamigera leeft in hetzelfde bos, maar is groter en staartloos ogend, met okerkleurige, zwart geschubde onderdelen. De gebandeerde mierlijster Chamaeza mollissima is bruin met fijne dwarsbandering en loopt met een kort opgewipte staart. Andere tapaculo's in hetzelfde bamboe zijn veel kleiner en grijs.
Leefgebied
Dichte ondergroei van Chusquea-bamboe in vochtig hoger bergbos, nevelwoud en elfenwoud tot aan de boomgrens, ruwweg tussen 2300 en 3600 m. Foerageert op de grond en krabt met beide poten tegelijk door mos en bladeren op zoek naar insecten, larven en andere ongewervelden. Over het nest is weinig bekend; het ligt vermoedelijk verborgen in een holte of tussen bamboe.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Oostelijke en Centrale Andes en plaatselijk in de Westelijke Andes. In Ecuador op beide Andesflanken. In Peru alleen in het uiterste noorden, ten noorden en westen van de Marañón. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de vroege ochtend in dicht bamboe bij de boomgrens naar de luide, herhaalde fluittoon. De vogel komt soms naar een open plek in het bamboe, maar blijft meestal onder dekking; ritselende geluiden van krabbende poten verraden hem.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het hoge bergbos wordt plaatselijk gekapt en afgebrand voor weiland, maar de soort heeft een vrij groot gebied en komt in veel beschermde gebieden voor.
Wetenschappelijke naam
Acropternis orthonyx | (de Lafresnaye, 1843)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1843 als Merulaxis orthonyx; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Acropternis werd in 1860 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam komt van Grieks akros, 'in een punt eindigend', en pternē, 'hiel'. Cabanis en Heine (1859) kozen hem naar de afwijkende vorm van de achterteen. De soortnaam komt van Grieks orthos, 'recht', en onux, 'klauw', naar de lange, rechte achterklauw. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.