Alle soorten › Stormvogelachtigen › Noordelijke stormvogeltjes › Zwart stormvogeltje
Zwart stormvogeltje | Hydrobates melania
Black Storm Petrel | Paíño negro | Painho-negro
Het zwart stormvogeltje is het grootste geheel donkere stormvogeltje van de oostelijke Stille Oceaan. Het broedt op eilanden voor Baja California en in de Golf van Californië en trekt buiten de broedtijd naar het zuiden, tot in de koele wateren voor Peru. Daar behoort het tot de talrijkste stormvogeltjes boven het continentaal plat.
Geluid
Op zee stil. In de broedkolonies klinkt 's nachts een ritmische reeks schorre, hikkende tonen.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
21–23 cm, een groot, geheel zwartbruin stormvogeltje met lange vleugels en een lange, diep gevorkte staart. Over de bovenvleugel loopt een bruinachtige band die niet tot de voorrand reikt. Snavel en poten zijn zwart. De vlucht is rustig en doelbewust, met diepe, trage vleugelslagen en korte glijvluchten. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Het humboldtstormvogeltje Hydrobates markhami is iets bruiner, met een opvallender bleke vleugelband die tot dicht bij de voorrand reikt, en vliegt met ondiepere, stijvere vleugelslagen. Het dwergstormvogeltje Hydrobates microsoma is veel kleiner, met een korte, wigvormige staart. Vaal stormvogeltjes Hydrobates leucorhous met een donkere stuit zijn kleiner, met een kortere staart en een slingerende, grillige vlucht.
Leefgebied
Op zee boven het continentaal plat en de rand ervan, vaak op enkele tientallen kilometers van de kust, maar ook verder op zee. Pikt al vliegend kleine vissen, vislarven en kreeftachtigen van het wateroppervlak, vaak in gemengde groepen met andere stormvogeltjes. Broedt in rotsspleten en holten op kleine eilanden buiten het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Op zee langs de Pacifische kust van Colombia, Ecuador en Peru en in de wateren rond de Galápagos. Voor Peru talrijk boven de Humboldtstroom, vaak samen met humboldtstormvogeltjes. Broedt niet in het gidsgebied en komt niet voor in Bolivia. Buiten het gidsgebied broedt de soort op eilanden voor Zuid-Californië en Baja California en in de Golf van Californië.
- Jaarrond
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op pelagische tochten vanuit Peruaanse havens zoals Callao en voor de kust van Ecuador zijn groepen boven het continentaal plat te zien, vooral van oktober tot april. Let op de trage, diepe vleugelslag en de lange gevorkte staart.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ingevoerde ratten en katten op de broedeilanden en kunstlicht dat 's nachts vogels aantrekt, zijn de voornaamste bedreigingen.
Wetenschappelijke naam
Hydrobates melania | (Bonaparte, 1854)
Bonaparte beschreef de soort in 1854 als Procellaria melania; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hydrobates werd in 1822 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks hudro-, 'water-', en batēs, 'loper', naar het 'lopen' over het wateroppervlak tijdens het foerageren. De soortnaam komt van Grieks melania, 'zwartheid', naar het geheel donkere verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Kust van Californië, Verenigde Staten.