Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwart-witte tangare
Zwart-witte tangare | Conothraupis speculigera
Black-and-white Tanager | Tangara negriblanca | Tiê-preto-e-branco
De zwart-witte tangare is een tangare met een dikke, kegelvormige snavel en een van de weinige tangaren die regelmatig trekken. Hij broedt in de regentijd in het droogbos van de Tumbes-regio en trekt daarna naar het Amazonelaagland aan de andere kant van de Andes. Het mannetje is glanzend zwart met een witte buik en een witte vleugelspiegel.
Geluid
De zang is een luide, snelle reeks heldere fluittonen, meestal vanaf een hoge post in de regentijd. Roep een kort, metalig tsjip.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een stevige, kegelvormige, blauwgrijze snavel. Het mannetje is op kop, borst en bovendelen glanzend blauwzwart, met een witte spiegel aan de basis van de handpennen en een witte buik en onderstaartdekveren. Het vrouwtje is van boven olijfgroen met een grijzige kop en van onderen geelachtig olijf, zonder vleugelspiegel. Jonge mannetjes lijken eerst op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
Het zwart-wit dikbekje Sporophila luctuosa is veel kleiner, met een korte, dikke snavel, en leeft in grazige terreinen in de Andes. De zwarte tangare Tachyphonus rufus is geheel zwart met alleen een smalle witte streep op de schouder en geen witte buik. Het vrouwtje lijkt op het vrouwtje van de witschoudertangare Loriotus luctuosus, dat een fijnere snavel heeft en in vochtig laaglandbos leeft.
Leefgebied
Broedt in loofverliezend droogbos en dicht struweel in de laaglanden en heuvels, ruwweg tot 1500 m, waar het mannetje in de regentijd vanuit de boom- en struiklaag zingt. Buiten de broedtijd in struweel, bosranden en jonge vegetatie op rivier-eilanden in het Amazonelaagland en de voetheuvels. Eet zaden, vruchten en insecten. Het nest is een kom in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Broedt in Ecuador in het zuidwesten (onder meer El Oro en Loja) en in Peru in het noordwesten (Tumbes, Piura, Lambayeque en het noorden van Cajamarca). Buiten de broedtijd in het oosten van Ecuador en in het noordoosten en midden van Peru. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bezoek in de regentijd, vooral februari–april, het droogbos van Tumbes, Piura of Loja, waar zingende mannetjes vanuit de boom- en struiklaag te horen zijn. Buiten de broedtijd zit de soort meestal verscholen in struweel langs Amazonerivieren.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het droogbos van de Tumbes-regio is grotendeels gekapt of begraasd; de soort verdraagt enige aantasting, maar de stand hangt af van de resterende bosstukken.
Wetenschappelijke naam
Conothraupis speculigera | (Gould, 1855)
Gould beschreef de soort in 1855 als Schistochlamys speculigera; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Conothraupis werd in 1880 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam combineert Grieks kōnos, 'kegel', met thraupis, een Grieks woord voor een klein vogeltje dat nu voor tangares wordt gebruikt. De soortnaam komt van Latijn speculum, 'spiegel', en -ger, 'dragend', naar de witte vleugelspiegel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Ucayali, Peru.