Alle soorten › Zangvogels › Kraaiachtigen › Zwartborstgaai

Zwartborstgaai | Cyanocorax affinis

Black-chested Jay | Chara pechinegra | Gralha-de-peito-preto

De zwartborstgaai is een grote gaai van het noorden van Colombia, met een zwarte kop en borst, een gele iris en een witte staartpunt. Groepen trekken luidruchtig door bosranden, secundair bos en schaduwkoffie. Het is een soort van Midden-Amerika die in het gidsgebied alleen het noorden van Colombia bereikt.

Zwartborstgaai (Cyanocorax affinis)
Foto: Russell Parsons — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Zeer gevarieerd: luide, heldere roepen als tsjoe-tsjoe of kjoew, metaalachtige klikken, ratels en schorre tonen; groepen roepen vaak tegelijk.

Luister: ZangXC712544

Opname: Johan Chaves — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

33–35 cm, met een zware zwarte snavel en een lange staart. Kop, keel en borst zijn zwart, met een kleine helderblauwe vlek boven en onder het oog. Rug, vleugels en staart zijn donker violetblauw, de staart met een brede witte punt. Buik en onderstaartdekveren zijn roomwit. De iris is geel, de poten zijn zwart. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met een donkere iris.

Verwarrings­soorten

In zijn gebied de enige gaai met deze tekening. De violetgaai Cyanocorax violaceus leeft ten oosten van de Andes, is egaal violetblauw met een lichte nek en mist de witte buik en staartpunt. De incagaai Cyanocorax yncas is groen en geel en leeft in het bergbos.

Leefgebied

Bosranden, secundair bos, open en halfopen bos, galerijbos, droger bos in het Caribisch laagland en boomrijk landbouwgebied zoals schaduwkoffie, van zeeniveau tot ongeveer 2000 m. Eet insecten, andere ongewervelden, eieren, kleine gewervelden en vruchten. Het nest is een kom van takjes in een boom.

Verspreiding en trek

In Colombia in het noorden en noordwesten: het Caribisch laagland, de Sierra Nevada de Santa Marta, de Serranía de Perijá, het midden- en benedendal van de Magdalena, Urabá en het noorden van de West- en Centrale Andes. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuidoosten van Costa Rica, in Panama en in het noordwesten van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Op de lagere hellingen van de Sierra Nevada de Santa Marta, zoals rond Minca, waar groepen door koffieplantages en bosranden trekken en zich luid laten horen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen; de soort verdraagt secundair bos en boomrijk landbouwgebied.

Wetenschappelijke naam

Cyanocorax affinis | Pelzeln, 1856

Pelzeln beschreef de soort in 1856 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Cyanocorax werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks kuanos, 'donkerblauw', en korax, 'raaf'. De soortnaam is Latijn voor 'verwant', naar de verwantschap met andere gaaien. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.