Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Zwartkeelmiersluiper
Zwartkeelmiersluiper | Epinecrophylla ornata
Ornate Stipplethroat | Hormiguerito adornado | Choquinha-ornada
De zwartkeelmiersluiper is een miersluiper van het westelijke Amazonegebied en de voetheuvels, met een grijze kop en onderzijde en een roodbruine rug. Hij zoekt in dode bladeren en in kluwens van lianen, vaak in gemengde groepen. Noordelijke en zuidelijke vormen verschillen in de kleur van de rug.
Geluid
De zang is een reeks hoge, dunne fluittonen die dalen en iets versnellen. De roep is een scherp tsjiep.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm. Het mannetje heeft een grijze kop en onderzijde, een zwarte keel met witte stippels en zwarte vleugeldekveren met witte stippen. De rug is in het noorden grijs met een roodbruine onderrug, in het zuiden grotendeels roodbruin. Het vrouwtje heeft een roodbruine kop en onderzijde, een zwartachtige, wit gestippelde keel en eveneens een roodbruine rug.
Verwarringssoorten
De grijsborstmiersluiper Epinecrophylla haematonota heeft een olijfbruine kop en geelbruine vleugelstippen; het vrouwtje heeft een effen okerkleurige keel. De witoogmiersluiper Epinecrophylla leucophthalma heeft een bruine kop en een lichte iris; het vrouwtje mist de zwarte keel. De witflankmiersluiper Myrmotherula axillaris is zwartachtig met witte flanken en heeft geen roodbruine rug.
Leefgebied
Onderlaag en middenlaag van vochtig laaglandregenwoud en voetheuvelbos, vooral in kluwens van lianen, bosranden, open plekken en plaatselijk bamboe, tot ongeveer 1200 m. Zoekt in paren met gemengde groepen naar geleedpotigen in dode bladeren. Het nest is een bol van dode bladeren laag in de vegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: aan de voet van de Andes in het oosten en in het zuidoosten. Ecuador: in het oostelijke laagland en de voetheuvels. Peru: over het grootste deel van het Amazonegebied. Bolivia: in het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in liaankluwens en langs bosranden in het laagland en de voetheuvels van Peru en Ecuador; let in gemengde groepen op een miersluiper met grijze onderzijde en roodbruine rug.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd. De soort is wijdverbreid en plaatselijk vrij algemeen, en verdraagt bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Epinecrophylla ornata | (Sclater, 1853)
Sclater beschreef de soort in 1853 als Formicivora ornata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Epinecrophylla werd in 2006 ingevoerd door Isler & Brumfield. De geslachtsnaam combineert Grieks epi, 'op', nekros, 'dood', en phullon, 'blad', naar het foerageren in dode, hangende bladeren. De soortnaam komt van Latijn ornatus, 'versierd', naar de gevarieerde tekening. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.