Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Zwartkeelmiervogel
Zwartkeelmiervogel | Myrmophylax atrothorax
Black-throated Antbird | Hormiguero golinegro | Formigueiro-de-peito-preto
De zwartkeelmiervogel is een donkere miervogel van dichte ruigte, bosranden en rivierbos in het Amazonegebied. Hij houdt zich laag in verwarde begroeiing op en verraadt zich meestal eerst door zijn zang. Het mannetje is te herkennen aan de zwarte keel en borst in combinatie met wit gestippelde vleugeldekveren.
Geluid
De zang is een stijgende reeks scherpe, fluitende tonen die sneller op elkaar volgen. Roepen zijn korte, scherpe tonen en een droog ratelen.
Opname: João Capurucho — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een vrij lange staart. Het mannetje is van boven donker olijfbruin, met zwartachtige vleugeldekveren met kleine witte stippen; keel en borst zijn zwart, de buik is donkergrijs en de flanken zijn bruin. Het vrouwtje is van boven vergelijkbaar, maar heeft een lichte keel en een warm roestbruine borst en buik. Bij beide seksen heeft de staart geen witte toppen.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de zwartmaskermierkruiper Myrmoborus myotherinus heeft een grijze rug, een zwart masker, een smalle witte wenkbrauwstreep en een grijze borst. De grijsbuikmiervogel Ammonastes pelzelni heeft een kortere staart, een roodbruine rug en grote bruingele vleugelvlekken, en leeft op witzand. De zuidelijke kastanjestaartmiervogel Sciaphylax hemimelaena heeft een roodbruine staart en leeft in het binnenste van het bos.
Leefgebied
Dichte ruigte langs bosranden en open plekken, secundair bos, rivierbos en riviereilanden, bamboe en dicht struikgewas langs beken in het Amazonelaagland en de voetheuvels, tot ongeveer 1000 m, plaatselijk hoger. Foerageert laag, in paren, op en vlak boven de grond naar insecten en andere geleedpotigen, en volgt soms trekmieren. Het nest is een kom laag in dichte begroeiing.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia ten oosten van de Andes, in het oosten en zuiden van het land. In Ecuador in het oostelijke laagland en de voetheuvels. In Peru in het Amazonelaagland ten oosten van de Andes. In Bolivia in het noorden en oosten van het laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister langs ruigte en secundaire begroeiing bij Amazonelodges, zoals in Madre de Dios of rond Leticia. Volg de zang naar een lage plek in de ruigte en wacht tot de vogel zich laat zien.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Hij verdraagt verstoring en komt plaatselijk veel voor in secundaire begroeiing.
Wetenschappelijke naam
Myrmophylax atrothorax | (Boddaert, 1783) (GBIF: Myrmeciza atrothorax)
Boddaert beschreef de soort in 1783 als Formicarius attothorax; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myrmophylax werd in 1927 ingevoerd door Todd. De geslachtsnaam komt van Grieks murmos, 'mier', en phulax, 'wachter, waarnemer'. De soortnaam komt van Latijn ater, 'zwart', en thorax, 'borst'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.