Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwartkeelsaltator
Zwartkeelsaltator | Saltatricula atricollis
Black-throated Saltator | Pepitero gorjinegro | Bico-de-pimenta
De zwartkeelsaltator is een saltator van de cerrado en open savannen in het binnenland van Zuid-Amerika, met een zwart gezicht en een oranje snavel. Hij wordt tegenwoordig met de veelkleurige chacogors in het geslacht Saltatricula geplaatst, apart van de eigenlijke saltators. In het gidsgebied komt hij alleen in het oosten van Bolivia voor.
Geluid
De zang bestaat uit korte, heldere, wat muzikale frasen, vaak vanaf een uitstekende zitplaats. De roep is een kort, metaalachtig tsjip. Paren en groepjes houden onderling contact met zachte roepjes.
Opname: Robson Silva e Silva — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20 cm, met een dikke, kegelvormige, oranje tot oranjerode snavel. Voorhoofd, gezicht en keel zijn zwart. De bovendelen zijn bruingrijs, vleugels en staart iets donkerder. De onderdelen zijn wittig tot licht geelbruin, met een warmere, bruinige zweem op borst en flanken. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met minder zwart in het gezicht en een donkerder snavel.
Verwarringssoorten
De veelkleurige chacogors Saltatricula multicolor is kleiner, met een gele snavel, een witte streep achter het oog, een grijze borstband en kaneelkleurige flanken, en leeft in de Chaco. De goudsnavelsaltator Saltator aurantiirostris heeft ook een oranje snavel, maar grijze bovendelen, een witte wenkbrauwstreep, een witte keel en een zwarte borstband. De pampagors Embernagra platensis is groenig, met een oranje snavel en zonder zwarte keel, en leeft in vochtig grasland.
Leefgebied
Cerrado, open savanne met verspreide bomen en struiken, en de randen van droogbos, in het gidsgebied in laagland en heuvels tot ongeveer 1000 m. Leeft in paren of kleine groepen en zit vaak boven op struiken. Eet zaden, vruchten en insecten, deels op de grond. Het nest is een kom in een struik of laag boompje.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia alleen in het oosten, in de cerrado en open savannen van Santa Cruz langs de grens met Brazilië. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het binnenland van Midden- en Oost-Brazilië en in het noordoosten van Paraguay.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het oosten van Santa Cruz in open cerrado met verspreide struiken, vooral in de vroege ochtend, als de vogels boven op struiken zitten en zingen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De cerrado wordt op grote schaal omgezet in akkerland en weiland, wat plaatselijk tot achteruitgang kan leiden.
Wetenschappelijke naam
Saltatricula atricollis | (Vieillot, 1817)
Vieillot beschreef de soort in 1817 als Saltator atricollis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Saltatricula werd in 1861 ingevoerd door Burmeister. De geslachtsnaam is een Latijns verkleinwoord van het geslacht Saltator, dat Vieillot in 1816 invoerde. De soortnaam komt van Latijn ater, 'zwart', en collum, 'hals', naar de zwarte keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.