Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Zwartkeelwinterkoning
Zwartkeelwinterkoning | Pheugopedius atrogularis
Black-throated Wren | Cucarachero gorjinegro | Garrinchão-de-garganta-preta
De zwartkeelwinterkoning is een donkere winterkoning van het Caribische laagland van Midden-Amerika, met een zwarte keel en borst en een roodbruin lijf. Hij leeft in paren in dichte begroeiing langs bosranden en open plekken. Zijn voorkomen in het gidsgebied is niet zeker: het verspreidingsgebied eindigt in het westen van Panama.
Geluid
Rijke, fluitende frasen, telkens enkele keren herhaald, vaak in duet. Daarnaast korte, harde roepen en een droog geratel.
Opname: Jelle Scharringa — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een vrij korte staart. Bovendelen warm roodbruin. Keel en borst zwart, de kopzijden zwart met fijne witte streepjes; geen duidelijke wenkbrauwstreep. Buik en flanken donker olijfbruin. Staart roodbruin met smalle zwarte dwarsbanden. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met een grijzere keel.
Verwarringssoorten
De zwartbuikwinterkoning Pheugopedius fasciatoventris heeft een witte keel en bovenborst en een zwarte buik met witte dwarsbandjes. De roetkopwinterkoning Pheugopedius spadix heeft ook een zwarte keel, maar een grijzere kruin en een kastanjebruine in plaats van zwarte borst, en leeft in het heuvel- en bergbos van de Chocó.
Leefgebied
Dichte begroeiing aan de randen van vochtig laaglandbos, secundair bos, ruige open plekken, rivieroevers en verlaten akkers, vooral onder ongeveer 1000 m. Zoekt in paren laag in het struikgewas naar insecten en spinnen. Het nest is een bolvormig bouwsel met een zij-ingang.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied niet met zekerheid vastgesteld; meldingen uit het noordwesten van Colombia zijn niet bevestigd. Uit Ecuador, Peru, Bolivia en de Galápagos niet bekend. Buiten het gidsgebied in het Caribische laagland van het oosten van Nicaragua, Costa Rica en het westen van Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Een winterkoning met een geheel zwarte keel en borst in het noordwesten van Colombia vergt foto's en geluidsopnamen; vergelijk zorgvuldig met de zwartbuikwinterkoning.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In zijn verspreidingsgebied is de soort vrij algemeen in bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Pheugopedius atrogularis | (Salvin, 1865)
Salvin beschreef de soort in 1865 als Thryothorus atrogularis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pheugopedius werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks pheugō, 'vluchten, mijden', en pedion, 'vlakte, open terrein', dus 'die open terrein mijdt'. De soortnaam komt van Latijn ater, 'zwart', en gula, 'keel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tucurrique, Costa Rica.