Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwartkinbergtangare

Zwartkinbergtangare | Anisognathus notabilis

Black-chinned Mountain Tanager | Tangara montana barbinegra | Sanhaço-montanhês-de-queixo-preto

De zwartkinbergtangare is een stevige bergtangare van het vochtige, bemoste bos aan de Pacifische flank van de Andes in het zuidwesten van Colombia en het noordwesten van Ecuador. Ze heeft een zwarte kop met een gele kruinband, een olijfgroene rug en oranjegele onderdelen, en reist mee in gemengde groepen.

Zwartkinbergtangare (Anisognathus notabilis)
Foto: Andy Morffew from Itchen Abbas, Hampshire, UK — CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Roept hoge, scherpe tsiet-tonen; groepjes laten een snel, rinkelend gekwetter horen, vergelijkbaar met dat van de blauwvleugelbergtangare.

Luister: ZangXC262592

Opname: Olaf Jahn — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

19 cm, met een korte, dikke zwarte snavel. Kop, kin en halszijden zijn zwart; een brede gele band loopt over de kruin naar de achterkop. Mantel en stuit zijn olijfgroen. De vleugels en de staart zijn zwartachtig, met weinig of geen blauw op de schouder. De onderdelen zijn diep oranjegeel, op de borst het warmst. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer en groeniger op de kop.

Verwarrings­soorten

De blauwvleugelbergtangare Anisognathus somptuosus komt in hetzelfde gebied voor, maar heeft een kobaltblauwe schoudervlek, blauwe randen aan de slagpennen en zuiverder gele onderdelen. De druppelbergtangare Anisognathus lacrymosus is donker blauwgrijs van boven en heeft gele vlekjes onder het oog en op de halszijde. De blauwrugbergtangare Buthraupis montana is groter, met een paarsblauwe rug en rode ogen.

Leefgebied

Zeer vochtig, bemost bergregenwoud en bosranden aan de Pacifische flank, meestal van ongeveer 1400 tot 2300 m. Zoekt in paren of kleine groepjes in het midden- en bovenste bladerdak naar vruchten en insecten, vaak samen met andere tangares in gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia aan de Pacifische flank van de westelijke Andesketen in het zuidwesten, vooral in Nariño en Cauca. In Ecuador aan de westflank van de Andes in het noordwesten, van Carchi zuidwaarts tot Pichincha en Cotopaxi. Komt niet voor in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in gemengde groepen in nevelwoud aan de Pacifische flank van noordwest-Ecuador en Nariño, langs wegen en bosranden op middelhoogte; let op een bergtangare met een olijfgroene rug en oranjegele buik zonder blauwe schoudervlek.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein; vrij schaars tot plaatselijk vrij algemeen. Gevoelig voor ontbossing aan de Pacifische flank.

Wetenschappelijke naam

Anisognathus notabilis | (Sclater, 1855)

Sclater beschreef de soort in 1855 als Tanagra notabilis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anisognathus werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks anisos, 'ongelijk', en gnathos, 'onderkaak'. De soortnaam is Latijn notabilis, 'opmerkelijk'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit ten noorden van Quito, Ecuador.