Alle soorten › Zangvogels › Vinkachtigen › Zwartkinsijs
Zwartkinsijs | Spinus barbatus
Black-chinned Siskin | Jilguero golinegro | Pintassilgo-de-queixo-preto
De zwartkinsijs is de zuidelijkste sijs van Zuid-Amerika, een vogel van de gematigde bossen, struwelen en tuinen van Chili en Argentinië tot Vuurland en de Falklandeilanden. In het gidsgebied is hij hooguit een zeldzame dwaalgast; zekere waarnemingen zijn niet bekend.
Geluid
De zang is een lange, snelle reeks van twitterende trillers, fluitjes en schorre tonen. De roep is een dun, klagend fluitje.
Opname: Cristian Pinto Fernandez — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een spitse, kegelvormige snavel. Het mannetje heeft een zwarte kruin en een kleine zwarte kinvlek; de rest van de kop en de onderdelen zijn geel tot olijfgeel, de rug is olijfgroen met donkere streepjes. De vleugels zijn zwart met een brede gele band, de staart is zwart met gele basis. Het vrouwtje mist de zwarte kruin en kin en is grijsachtig olijf, met een gele vleugelband.
Verwarringssoorten
De kapsijs Spinus magellanicus heeft bij het mannetje een volledig zwarte kop en keel in plaats van alleen een zwarte kruin en kin. De andessijs Spinus spinescens lijkt in tekening, maar leeft ver naar het noorden, in Colombia en Ecuador. Vrouwtjes van verschillende sijzen zijn in het veld alleen met veel aandacht te onderscheiden.
Leefgebied
In het hoofdgebied gematigd loofbos en bosranden, struweel, boomgaarden, parken en tuinen, van zeeniveau tot de boomgrens. Eet zaden van kruiden en bomen, ook knoppen. Een eventuele dwaalgast is in het gidsgebied het eerst te verwachten in tuinen, akkerranden en oeverbosjes in het zuiden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Niet met zekerheid vastgesteld in Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia, en niet op de Galápagos. Het verspreidingsgebied ligt buiten het gidsgebied, in Midden- en Zuid-Chili, het westen en zuiden van Argentinië, Vuurland en de Falklandeilanden.
Hoe en wanneer kijken
Een sijs met een zwarte kruin en zwarte kin in het zuiden van Peru of Bolivia verdient een zorgvuldige documentatie met foto's; let ook op ontsnapte kooivogels.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in zijn verspreidingsgebied en aangepast aan cultuurland.
Wetenschappelijke naam
Spinus barbatus | (Molina, 1782)
Molina beschreef de soort in 1782 als Fringilla barbata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Spinus werd in 1816 ingevoerd door Koch. De geslachtsnaam komt van Grieks spinos, de naam van een vogel die niet meer te identificeren is. De soortnaam is Latijn barbatus, 'gebaard', naar de zwarte kin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Valparaíso, Chili.