Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Guadalupejunco

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Guadalupejunco | Junco insularis

Guadalupe Junco | Junco de Guadalupe

De guadalupejunco komt alleen voor op het eiland Guadalupe, voor de westkust van Baja California. Hij lijkt op de grijze junco, maar is doffer getekend en heeft een langere snavel. Lange tijd gold hij als vorm van de grijze junco; tegenwoordig wordt hij meestal als aparte soort behandeld.

Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.

Geluid

De zang is een gevarieerdere, minder eentonige reeks trillers en tonen dan die van de grijze junco. Roep een droog tik.

Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.

Herkenning

14–15 cm. Kop en borst grijs met een donkere teugel, rug en schouders grijsbruin, flanken lichtbruin, buik wit. Snavel vrij lang en dik, lichtroze. Ogen donker. Buitenste staartpennen wit. Vleugels kort en afgerond. De seksen lijken op elkaar.

Verwarrings­soorten

Op Guadalupe komt geen andere junco voor. De grijze junco Junco hyemalis van het vasteland heeft een kortere snavel, langere vleugels en een scherper afgetekende kop. Andere kleine zangvogels op het eiland missen de combinatie van roze snavel en witte buitenste staartpennen.

Leefgebied

Cipressenbos, de resten van het dennenbos op de hoogste delen van het eiland, en struweel in ravijnen; ook rond gebouwen. Zoekt op de grond naar zaden en insecten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Endemisch op het eiland Guadalupe, ongeveer 250 km uit de kust van Baja California in de Grote Oceaan. Komt nergens anders voor.

  • Jaarrond
  • Zomergast (ca. apr–sep)
  • Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Het eiland is een biosfeerreservaat en alleen met vergunning te bezoeken. Wie er komt, vindt de soort vrij gemakkelijk rond het cipressenbos en de nederzettingen.

Staat van instandhouding

Kwetsbaar (VU). De wereldpopulatie is klein en beperkt tot één eiland. Begrazing door verwilderde geiten heeft het bos lang vernietigd; sinds de geiten zijn verwijderd herstelt de vegetatie zich, maar verwilderde katten blijven een bedreiging.

Wetenschappelijke naam

Junco insularis | Ridgway, 1876

Ridgway beschreef de soort in 1876 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Junco werd in 1831 ingevoerd door Wagler. Junco komt van het Latijnse iuncus 'bies'. insularis is Latijn voor 'van een eiland', naar het eiland Guadalupe, waar deze junco als enige voorkomt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Guadalupe, Baja California, Mexico.