Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Huttons vireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Huttons vireo | Vireo huttoni
Hutton's Vireo | Vireo reyezuelo
Huttons vireo is een kleine, olijfgrijze vireo van eiken- en pijn-eikenbos. Hij lijkt sterk op de roodkroonhaan, maar beweegt trager en heeft een dikkere snavel. In het gidsgebied leeft hij in Baja California en in de hooglanden van Mexico tot in Guatemala.
Geluid
De zang is een eentonig herhaalde, korte frase, zoals zuwie zuwie zuwie, soms lang volgehouden. Roept met een schor, schel gekwetter.
Opname: Greg Irving — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm. Bovendelen olijfgrijs tot olijfgroen, onderdelen vaal olijfgeel tot grijsachtig. Witachtige oogring die boven het oog onderbroken is, en een lichte teugel. Twee witte vleugelstrepen. Snavel vrij dik met een kleine haak; poten blauwgrijs en vrij stevig.
Verwarringssoorten
De roodkroonhaan Corthylio calendula is kleiner, met een dunne snavel, een donkere band onder de onderste vleugelstreep en dunne, donkere poten, en trilt voortdurend met de vleugels. De cassins vireo Vireo cassinii en de loodkleurige vireo Vireo plumbeus zijn groter en hebben een gesloten, duidelijke witte bril.
Leefgebied
Eikenbos, pijn-eikenbos en nevelwoud in de bergen, in Baja California ook eikenbos en chaparral. Zoekt rustig tussen het blad naar insecten en sluit zich buiten het broedseizoen vaak aan bij gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied in het noorden van Baja California en in de Sierra de la Laguna in het zuiden van het schiereiland, en in de hooglanden van het noorden en midden van Mexico zuidwaarts tot in Guatemala. Buiten het gidsgebied langs de westkust van Noord-Amerika noordwaarts tot in het zuidwesten van Canada en in de bergen van Arizona, New Mexico en Texas.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het best te vinden in gemengde groepen in eiken- en pijn-eikenbos in de bergen. Let op de onderbroken oogring en de dikke snavel.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt bos.
Wetenschappelijke naam
Vireo huttoni | Cassin, 1851
Cassin beschreef de soort in 1851 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. huttoni eert de Amerikaanse landmeter, tekenaar en natuuronderzoeker William Rich Hutton (1826–1901), die in Californië werkte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Monterey, Californië (VS).