Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Maïsparkiet
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Maïsparkiet | Eupsittula pertinax
Brown-throated Parakeet | Perico carisucio
De maïsparkiet is een kleine, langstaartige parkiet met een bruine keel en borst. Hij leeft vooral in het noorden van Zuid-Amerika en op de Benedenwindse Eilanden; in het gidsgebied alleen in de droge laaglanden aan de Pacifische kant van Panama en in het uiterste zuidwesten van Costa Rica.
Geluid
Schelle, raspende roepen, een snel herhaald krie-krie-krie in de vlucht en een zacht gekwetter van zittende groepen.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
25 cm, met een lange, spitse staart. Bovenkant groen; gezicht, keel en borst grijsbruin tot olijfbruin, de buik geelgroen. Vogels in Panama (E. p. ocularis) hebben een kleine geeloranje vlek onder en achter het oog en een smalle, kale oogring. De handpennen zijn blauw, de snavel is donker grijsachtig. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De toviparkiet Brotogeris jugularis is kleiner, met een korte staart, een groene keel met een oranje kinvlek en bruine schouders. De finsch' aratinga Psittacara finschi is groter en geheel groen, met een rood voorhoofd. De halvemaanparkiet Eupsittula canicularis heeft een oranje voorhoofd en een blauwe kruin en komt niet in Panama voor. De sinúparkiet Pyrrhura subandina van het schiereiland Azuero heeft een geschubde borst en een roodbruine staart.
Leefgebied
Droog, open land met verspreide bomen, savanne, weiland, struweel, bosranden en secundair bos, mangrove, tuinen en dorpen; vooral in het laagland. Eet zaden, vruchten, bloemen en nectar, ook van maïs en ander gewas. Broedt in een zelf uitgegraven holte in een termietennest in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied in Panama aan de Pacifische kant, van Chiriquí en Veraguas oostwaarts door het schiereiland Azuero en Coclé tot Panamá Oeste; vanuit Chiriquí ook in het uiterste zuidwesten van Costa Rica. Buiten het gidsgebied in het noorden van Zuid-Amerika, van Colombia tot de Guyana's en het noorden van Brazilië, en op Aruba, Curaçao en Bonaire.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de vlakten rond David in Chiriquí en op het schiereiland Azuero vliegen kleine groepen luid roepend tussen bomen langs wegen en weilanden. De bruine keel is bij zittende vogels goed te zien; in de vlucht is de blauwe handvleugel zichtbaar.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Wijdverbreid en op veel plaatsen algemeen, ook in door de mens veranderd landschap; hij profiteert van open land dat na ontbossing ontstaat. Wordt gevangen voor de handel in kooivogels.
Wetenschappelijke naam
Eupsittula pertinax | (Linnaeus, 1758) (GBIF: Aratinga pertinax)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Psittacus pertinax; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Eupsittula werd in 1853 ingevoerd door Bonaparte. Eupsittula is Grieks eu 'goed, echt' plus nieuw-Latijn psittacula 'papegaaitje': 'echt parkietje'. pertinax is Latijn voor 'hardnekkig, volhardend'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Curaçao.