Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Talamancakolibrie
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores
Talamancakolibrie | Eugenes spectabilis
Talamanca Hummingbird | Colibrí de Talamanca
De talamancakolibrie is een van de grootste kolibries van Midden-Amerika en leeft alleen in de hoge bergen van Costa Rica en het westen van Panama. Tot 2017 gold hij als ondersoort van rivoli's kolibrie. Bij voederplekken in de Talamanca verdringt hij de meeste kleinere kolibries.
Geluid
Een scherp, droog tsjip, en bij achtervolgingen een droog gekwetter.
Opname: Nick Talbot — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een lange, rechte zwarte snavel. Het mannetje is donkergroen, met een glanzend violette kruin, een glanzend turquoise tot blauwgroene keel, een zwartachtige borst en buik, een witte vlek achter het oog en een donkere bronsgroene staart. Het vrouwtje is groen van boven, met een witte streep achter het oog, grijze, groen gevlekte onderdelen en een groene staart met grijswitte toppen aan de buitenste pennen.
Verwarringssoorten
De irazúkolibrie Panterpe insignis is veel kleiner en heeft een vuurrode tot goudkleurige keel en een blauwe borstvlek. De roodbuikjuweelkolibrie Lampornis castaneoventris is kleiner, met een kortere snavel; het mannetje heeft een witte keel, het vrouwtje een kaneelkleurige onderkant. De groenkruinbriljantkolibrie Heliodoxa jacula leeft lager in de bergen en heeft een groene keel zonder paarse kruin. Rivoli's kolibrie Eugenes fulgens komt alleen ten noorden van Costa Rica voor.
Leefgebied
Eikenbos en bergregenwoud, bosranden, struikgewas en páramo-randen in de hoge bergen, ongeveer tussen 1800 en 3300 m. Foerageert in alle lagen bij bloeiende struiken, epifyten en salvia's, vangt veel insecten in de vlucht en komt bij voederplekken van lodges.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor het gidsgebied. In de hooglanden van Costa Rica, in de Cordillera Central en de Cordillera de Talamanca, en in het westen van Panama in Chiriquí en aangrenzend Bocas del Toro.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bij de voederplekken van lodges in de vallei van San Gerardo de Dota en langs de Interamericana bij de Cerro de la Muerte in Costa Rica; in Panama op de hellingen van de vulkaan Barú en bij Cerro Punta.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In geschikt leefgebied vrij algemeen. Het verspreidingsgebied is klein, maar ligt grotendeels in beschermde gebieden.
Wetenschappelijke naam
Eugenes spectabilis | (Lawrence, 1867)
Lawrence beschreef de soort in 1867 als Heliomaster spectabilis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Eugenes werd in 1856 ingevoerd door Gould. Eugenes is Grieks, van eugenēs 'welgeboren, edel', naar de statige verschijning van deze grote kolibrie. spectabilis is Latijn voor 'opvallend, bezienswaardig', naar het prachtige verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Costa Rica.