Alle soorten › Zangvogels › Muggenvangers › Witbrauwmuggenvanger
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Witbrauwmuggenvanger | Polioptila bilineata
White-browed Gnatcatcher | Perlita cejiancha
De witbrauwmuggenvanger is een kleine, blauwgrijze muggenvanger met een lange, zwart-witte staart en een witte wenkbrauwstreep onder een zwarte kruin. Hij is een algemene vogel van bosranden en halfopen terrein met bomen, van het zuidoosten van Mexico tot Panama.
Geluid
Nasale, miauwende roepjes en een snelle reeks heldere, fluitende of tjirpende tonen.
Opname: Patricio Mena Valenzuela — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm. Bovendelen blauwgrijs, onderdelen wit. Het mannetje heeft een glanzend zwarte kruin die boven het oog wordt begrensd door een witte wenkbrauwstreep; bij het vrouwtje is de kruin grijs en de wenkbrauwstreep ook wit. Staart lang, zwart met wit langs de buitenste veren, vaak opgewipt en heen en weer gezwaaid. Snavel kort en dun.
Verwarringssoorten
De witteugelmuggenvanger Polioptila albiloris van droog terrein aan de Pacifische kant heeft bij het mannetje in de broedtijd een zwarte kap tot onder het oog, zonder witte wenkbrauwstreep. De blauwgrijze muggenvanger Polioptila caerulea, een wintergast in het noorden van het gidsgebied, heeft een witte oogring en mist de zwarte kruin buiten de broedtijd. De yucatánmuggenvanger Polioptila albiventris heeft meer wit in vleugels en gezicht en leeft alleen in het noorden van Yucatán.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig en vrij droog laaglandbos, secundair bos, galerijbos, schaduwkoffie en halfopen terrein met bomen, ook tuinen; meestal beneden 1000 m. Zoekt tussen de bladeren naar kleine insecten en spinnen, vaak in paren en in gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Van het zuidoosten van Mexico, waaronder het zuiden van het schiereiland Yucatán, door Belize, Guatemala, Honduras, Nicaragua en Costa Rica tot Panama. Buiten het gidsgebied in het westen van Colombia, in Ecuador en in het noordwesten van Peru.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vaak in de kronen van losse bomen en aan bosranden te zien; de nasale roepjes en de zwaaiende, zwart-witte staart verraden hem.
Staat van instandhouding
Niet apart door de IUCN beoordeeld; als onderdeel van de vroegere, ruimer opgevatte soort niet bedreigd. Algemeen en wijdverbreid in bosranden en halfopen terrein.
Wetenschappelijke naam
Polioptila bilineata | (Bonaparte, 1850) (GBIF: Polioptila plumbea)
Bonaparte beschreef de soort in 1850 als Culicivora bilineata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Polioptila werd in 1855 ingevoerd door Sclater. Polioptila is Grieks, van polios 'grijs' en ptilon 'veer': 'grijsgeveerd'. bilineata is Latijn voor 'tweestrepig', van bi- 'twee' en lineatus 'gestreept', vermoedelijk naar de witte wenkbrauwstrepen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cartagena, Colombia.