Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Witbrauwvireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Witbrauwvireo | Vireo leucophrys
Brown-capped Vireo | Vireo gorra parda
De witbrauwvireo is een standvogel van vochtig bergbos, met een bruine kruin, een witte wenkbrauwstreep en geelachtige onderdelen. In het gidsgebied leeft hij in de bergen van het oosten en zuiden van Mexico tot Panama.
Geluid
De zang is een snelle, golvende warbel die sterk lijkt op die van de orpheusvireo. De roep is een nasaal, schurend geluid.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm. Kruin en nek bruin, scherp afgezet tegen de witte wenkbrauwstreep; donkere oogstreep. Rug olijfbruin tot olijfgroen. Keel witachtig, rest van de onderdelen lichtgeel. Geen vleugelstrepen. Oog donker.
Verwarringssoorten
De orpheusvireo Vireo gilvus heeft een grijze kruin en witachtige onderdelen; in de bergen van Mexico komen beide soorten voor. De philadelphiavireo Vireo philadelphicus heeft een grijze kruin, een donkere teugel en een gele keel en is alleen in de winter aanwezig.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud, bosranden en open plekken met bomen, plaatselijk ook lager in voetheuvelbos. Zoekt in de kronen naar insecten, vaak in gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In de bergen van het oosten en zuiden van Mexico, door de hooglanden van Guatemala, El Salvador, Honduras en Nicaragua tot Costa Rica en Panama. Buiten het gidsgebied in de bergen van Venezuela en in de Andes tot Bolivia.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vrij algemeen in de bergbossen van Costa Rica en West-Panama; let in gemengde groepen in de kronen op de bruine kruin.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij algemeen in bergbos; verdwijnt waar het bos volledig gekapt wordt.
Wetenschappelijke naam
Vireo leucophrys | (de Lafresnaye, 1844)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1844 als Hylophilus leucophrys; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. leucophrys is Grieks, van leukos 'wit' en ophrus 'wenkbrauw', naar de witte wenkbrauwstreep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia (niet nader bepaald).