Scharrelaars | Coraciidae

Rollers | Carracas

Gedrongen vogels met een grote kop, korte poten en een zware, rechte snavel met een licht gehaakte punt, waarmee grote insecten, schorpioenen, hagedissen en kleine gewervelden worden vastgegrepen. Het blauw en turkoois in het kleed berust grotendeels niet op pigment maar op de bouw van de veer, zodat de kleur met de lichtval verschiet en een zittende vogel dof kan lijken tot hij opvliegt en de vleugel een fel kobalt- tot azuurblauw veld toont. De twee geslachten van zuidelijk Afrika jagen op verschillende wijze: de soorten met de langere, donkere snavel jagen wachtend en zitten uren op een dode tak, een paal of een draad, om dan in een korte duik naar de grond te gaan en op dezelfde post terug te keren, waar de prooi wordt stukgeslagen; de soort met de korte, brede, gele snavel jaagt in de lucht, vooral in de schemering en boven zwermen uitvliegende termieten, in draaiende, vleermuisachtige vluchten. Aan de baltsvlucht dankt de familie haar naam: de vogel klimt en laat zich dan zijwaarts kantelend en tuimelend vallen, luid en rauw roepend. Het nest is een onbeklede holte in een oude boom of een gang in een steilwand, met twee tot vier ronde witte eieren.