Alle soorten › Spechtachtigen › Honingspeurders › Bleke honingspeurder
Bleke honingspeurder | Indicator meliphilus
Pallid Honeyguide | Indicador Pálido
De bleke honingspeurder is een kleine, onopvallende honingspeurder van bosranden en secundair bos in het noordoosten van het gebied. Hij is weinig bekend en wordt gemakkelijk over het hoofd gezien of voor een jonge kleine honingspeurder gehouden.
Geluid
Weinig gedocumenteerd. Een reeks hoge, heldere tonen, pieuw-pieuw-pieuw, trager en zachter dan bij de kleine honingspeurder, en een korte ratelende tril.
Opname: James Bradley — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
Ongeveer 12 cm, met een korte, stompe snavel. Bovendelen olijfgroen, de kop grijsgroen met een wit teugelvlekje maar zonder baardstreep. Keel en borst lichtgrijs, naar de buik bijna wit en soms met een vage olijftint op de flanken. De buitenste staartpennen zijn wit. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De kleine honingspeurder (Indicator minor) is groter, met een grijzere kop, een zwarte baardstreep en een donkerder grijze onderzijde. De kleinste honingspeurder (Indicator exilis) is donkerder olijf, met een duidelijke zwarte baardstreep en een dikkere snavel, en leeft in dichter woud. De grijze honingspeurder (Prodotiscus zambesiae) heeft een dunne, spitse snavel en witte vlekken aan de stuitzijden.
Leefgebied
Restanten van woud, bosranden, secundaire opslag en rijk miombo, soms ook groenblijvend bos. Eet was en insecten. De witoorbaardvogel is de enige bevestigde gastheer in het gebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van zuidelijk Afrika.
Verspreiding en trek
Plaatselijk in het noordoosten en noorden: Malawi, het oosten en noorden van Zambia, het midden en noorden van Mozambique, marginaal in het oosten van Zimbabwe, en daarnaast in delen van Angola. Verder noordwaarts tot in Tanzania, Kenia, Oeganda en het oosten van Congo-Kinshasa.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het best te vinden in bosranden rond Gorongosa en in het hoogland van Malawi, waar hij stil in de middelste boomlaag zit. Let op een kleine, bleke honingspeurder zonder baardstreep die kort vanaf een tak insecten vangt; foto's helpen om hem van jonge kleine honingspeurders te scheiden.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd volgens de IUCN, maar de status in het gebied is onzeker. Zwerflandbouw en het kappen van hout voor brandstof tasten het bos waarvan hij afhankelijk is aan.
Wetenschappelijke naam
Indicator meliphilus | (Oberholser, 1905)
Oberholser beschreef de soort in 1905 als Melignothes exilis meliphilus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Indicator werd in 1815 ingevoerd door Stephens. Indicator is Latijn voor 'aanwijzer, verklikker' — naar het beroemde gedrag van de grote honingspeurder, die mensen naar bijennesten leidt. meliphilus komt van het Griekse meli, 'honing', en philos, 'liefhebbend' — 'honingminnend'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Taveta, Kenia.