Drosera barrettiorum

Herkenning

Een eenjarige zonnedauw uit de sectie Arachnopus, de verwantschapsgroep van Drosera indica. Planten uit die sectie hebben een opgaande of liggende stengel met lange, smalle bladeren die over hun hele lengte met gesteelde klieren bezet zijn, en bloemtrossen tegenover de bladeren. Specifieke kenmerken, maten, bloemkleur en bloeitijd van deze soort waren in de voor deze gids toegankelijke bronnen niet te vinden. Alle maatvelden blijven daarom leeg; de oorspronkelijke beschrijving van Lowrie (2014) is de enige uitvoerige bron.

Gelijkende soorten

Verwarring ligt voor de hand met de andere Noord-Australische leden van de sectie die Lowrie in 2014 beschreef, zoals D. aquatica, D. aurantiaca, D. cucullata en D. glabriscapa, en met Drosera indica in brede zin. Zonder de bloem- en zaadkenmerken uit de oorspronkelijke beschrijving is een betrouwbare determinatie in het veld niet te geven.

De val en hoe hij werkt

Een actieve lijmval. De lange, lijnvormige bladeren zijn bezet met gesteelde klieren die kleverige druppels dragen. Kleine vliegende insecten raken erin verstrikt; de tentakels buigen zich naar de prooi toe, waarna de klieren verteringsenzymen afscheiden en de opgeloste voedingsstoffen opnemen. Bij deze groep hangen vaak tientallen vangbladeren langs één stengel, zodat een plant als een fijnmazig net werkt.

Standplaats en ecologie

Over de standplaats geven de toegankelijke bronnen geen details. Verwante eenjarige zonnedauwen in de Kimberley groeien in zandige grond die in de natte tijd drassig is, in open savanne en langs seizoensmoerassen. De codes W7 en B6 zijn op die algemene kennis gebaseerd en zijn voorlopig.

Verspreiding en hoogte

Endemisch in het noorden van West-Australië, in de Kimberley. Een nauwkeuriger verspreidingsbeeld was in de toegankelijke bronnen niet beschikbaar.

• Waargenomen (hokken van een kwart graad)

Vormen en variatie

Er zijn geen ondersoorten of variëteiten beschreven. De naam is na de publicatie aangepast: Lowrie schreef oorspronkelijk 'barrettorum', maar omdat de naam twee personen eert, werd hij in 2017 volgens artikel 60 van de Internationale Code voor de botanische nomenclatuur gecorrigeerd tot 'barrettiorum'. FloraBase voert de oude spelling nog als niet-actuele naam.

Waar en wanneer te zien

De kans op deze soort is het grootst in het natte seizoen, ruwweg van december tot april. In die periode zijn veel wegen in de Kimberley onbegaanbaar; informeer vooraf naar de bereikbaarheid en respecteer de regels voor Aboriginal-land. Fotografeer bij een vondst vooral de bloem van dichtbij en van opzij, zodat de kenmerken later met de beschrijving vergeleken kunnen worden.

Staat van instandhouding

Beoordeeld als niet bedreigd (LC) op de IUCN-Rode Lijst. Niet in CITES. Over aantallen en trends is weinig bekend. De bronbasis voor deze tekst is zeer dun: de oorspronkelijke beschrijving van Lowrie (2014) is de enige goede bron en kon voor deze gids niet worden ingezien; wat hier staat, berust op de korte gegevens van Wikipedia en FloraBase.

Wetenschappelijke naam

Drosera barrettiorum | Lowrie, 2013

Beschreven door Allen Lowrie, in "Carnivorous Plants of Australia Magnum Opus", deel 3, p. 1269 (titelpagina 2013, verschenen december 2013/2014). De oorspronkelijke spelling "barrettorum" werd in 2017 (in "Drosera of the World") gecorrigeerd tot "barrettiorum", conform de regels van de internationale naamgevingscode. Doorwaadbare plaats van Grevillea Creek, Beverley Springs Station, Kimberley-regio, West-Australië (16°29'23"Z, 125°21'11"O). Vernoemd naar de broers Russell L. Barrett en Matthew D. Barrett, die de soort als eersten ontdekten nabij hun huis in de Kimberley.

World Checklist of Vascular Plants (WCVP), via Plants of the World Online (POWO), Royal Botanic Gardens, Kew.