Scharrelaars | Coraciidae

Gedrongen vogels met een grote kop, korte poten en een zware, rechte snavel met een licht gehaakte punt, waarmee ze grote insecten en kleine gewervelden vastgrijpen. Het blauw en turkoois in het kleed berust grotendeels niet op pigment maar op de bouw van de veer, zodat de kleur met de lichtval verschiet en een zittende vogel dof kan lijken tot hij opvliegt. Ze jagen wachtend: uren op een dode tak, een paal of een draad, dan een korte duik naar de grond en terug naar dezelfde post, waar de prooi wordt stukgeslagen. Aan de baltsvlucht danken ze hun naam — het mannetje klimt en laat zich dan zijwaarts kantelend en tuimelend vallen, luid roepend. Het nest is een holte in een oude boom of een gang in een steilwand, zonder nestmateriaal, met ronde witte eieren.