Sprinkhaanzangers | Locustellidae

Uiterst schuwe, bruine vogels die als een muis door de onderste laag van riet, ruigte en zeggen kruipen en liever wegrennen dan opvliegen. De bouw hoort daarbij: korte, ronde vleugels, een brede trapsgewijze staart en opvallend lange onderstaartdekveren. De zang is mechanisch — een gelijkmatig snorrend of tikkend geratel dat minutenlang wordt volgehouden en dat door het draaien van de kop lijkt te verschuiven, zodat de vogel moeilijk is te plaatsen. Het nest staat op of vlak boven de grond, verscholen onder overhangende stengels, en wordt lopend bereikt; de seksen zien er gelijk uit.