Bijeneters | Meropidae

Bee-eaters | Abejarucos

Slanke vogels met een lange, licht gebogen spitse snavel, puntige vleugels en vaak verlengde middelste staartpennen; de vlucht wisselt snelle slagen af met lange zweefstukken. Ze vangen hun prooi uitsluitend in de lucht en zijn gespecialiseerd in bijen, wespen en andere angeldragende insecten: de vangst wordt op de tak stukgeslagen en de angel wordt er met wrijvende bewegingen uitgedrukt voor het insect wordt doorgeslikt, waarna de onverteerbare chitineresten als braakballen naar buiten komen. Het nest ligt aan het eind van een zelfgegraven gang van een tot twee meter in een steilwand of vlakke zandgrond, meestal in kolonieverband en vaak met niet-broedende helpers die de jongen mee voeren. Ook buiten de broedtijd blijven ze in groepen: ze foerageren, rusten en slapen dicht tegen elkaar aan op draden en dorre takken.