Hoenderkoeten | Anhimidae

Screamers | Chajás | Screamers

In deze gids komen drie soorten in twee geslachten voor, alle drie in de laaglanden aan de voet van de Andes: de hoornhoenderkoet in moerassen, oxbowmeren en rivieroevers van het Amazonegebied, de witwanghoenderkoet in de natte laagvlakten van Noord-Colombia en de kuifhoenderkoet in de overstroomde savannes van oostelijk Bolivia. Hoenderkoeten zijn verwant aan eenden en ganzen, maar lijken met hun kleine, hoenderachtige snavel, dikke lijf en lange, nauwelijks gezwemvliesde tenen eerder op een reusachtige kip. Aan de voorrand van elke vleugel zitten twee scherpe sporen, die bij gevechten om territorium worden gebruikt. Onder de huid ligt een laag luchtzakjes, zodat het lichaam bij aanraking knispert. De hoornhoenderkoet draagt bovendien een lang, dun, hoornachtig uitsteeksel op het voorhoofd. Ze grazen waterplanten en bladeren, lopen over drijvende vegetatie en zweven ondanks hun gewicht soms hoog op thermiek. De stem is een luid, trompetterend geroep dat paren in duet laten horen en dat kilometers ver draagt. Het nest is een hoop plantenmateriaal in of aan het water, en de jongen verlaten het kort na het uitkomen.