Alle soorten › Kraanvogelachtigen › Rallen › Amerikaanse meerkoet

Amerikaanse meerkoet | Fulica americana

American Coot | Gallareta americana | Carqueja-americana

De Amerikaanse meerkoet is een gedrongen, leigrijze koet met een witte snavel, die van Noord-Amerika tot in het noordwesten van Zuid-Amerika voorkomt. In het gidsgebied leeft de ondersoort columbiana op meren in de Andes van Colombia en het noorden van Ecuador. De verhouding tot de punakoet, die zuidelijker voorkomt, is lang onderwerp van discussie geweest.

Amerikaanse meerkoet (Fulica americana)
Foto: Vkulikov — CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een scala aan knorrende, kakelende en toeterende geluiden en een kort, luid puhk.

Luister: RoepXC1076779

Opname: Max Noack — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

36–41 cm. Leigrijs, met een zwartere kop en hals. De snavel is wit met een donkere ring bij de punt; het voorhoofdsschild is wit tot geelachtig, bij columbiana vaak groter en geler, soms met een donker roodbruin knobbeltje bovenaan. De zijden van de onderstaart zijn wit. De poten zijn geelgroen met gelobde tenen. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn grijzer met een lichte keel en een doffe snavel.

Verwarrings­soorten

De punakoet Fulica ardesiaca lijkt sterk, maar heeft vaak een geel, wit of kastanjebruin schild en meestal geen donkere snavelring, en leeft verder zuidelijk in de Andes. Het waterhoen Gallinula chloropus is slanker, met een rode snavel met gele punt en een witte flankstreep. Het vlekflankwaterhoen Porphyriops melanops is kleiner, met een groengele snavel en witte stippen op de flanken.

Leefgebied

Meren, lagunes, stuwmeren en vijvers met open water en oevervegetatie op de hoogvlakten van de Andes, ruwweg tussen 2000 en 3600 m. Eet waterplanten, algen, zaden en kleine ongewervelden, zwemmend, duikend en grazend op de oever. Het nest is een drijvend platform van plantenmateriaal in riet of biezen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in de Andes, vooral in de Oostelijke Cordillera (Sabana de Bogotá, Laguna de Fúquene, Laguna de Tota) en zuidelijk tot in Nariño. In Ecuador in het noorden van de Andes, waar de grens met de punakoet niet scherp is. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Noord-Amerika via Midden-Amerika tot in het Caribisch gebied.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Op de meren van de Sabana de Bogotá en op de Laguna de Tota, waar de vogels in groepen in open water foerageren; ook in parken met vijvers.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. In Colombia heeft de soort plaatselijk te lijden van drooglegging, vervuiling en verlanding van de hoogvlaktemeren.

Wetenschappelijke naam

Fulica americana | Gmelin, 1789

Gmelin beschreef de soort in 1789 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Fulica werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam is het Latijnse woord fulica voor de meerkoet; Conrad Gessner gebruikte de naam in 1555. De soortnaam verwijst naar Amerika. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noord-Amerika.