Alle soorten › Kraanvogelachtigen › Rallen › Witvleugelkoet
Witvleugelkoet | Fulica leucoptera
White-winged Coot | Focha aliblanca | Carqueja-de-bico-amarelo
De witvleugelkoet is een koet van het zuiden van Zuid-Amerika, die in het gidsgebied alleen het zuiden van Peru en Bolivia bereikt. Hij is kleiner dan de punakoet en heeft een geel, bovenaan afgerond voorhoofdsschild. In vlucht toont hij een witte achterrand aan de armvleugel, waaraan de naam is ontleend.
Geluid
Korte, kakelende en knorrende roepen en een hoog, scherp kuk; groepen laten een aanhoudend gekakel horen.
Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
36–43 cm. Leigrijs, met een zwartere kop en hals. De snavel is geel tot geelwit, het voorhoofdsschild helder geel, soms oranjegeel, en bovenaan rond. Aan de armpennen witte toppen, die in vlucht een smalle witte achterrand vormen; ook de voorrand van de vleugel is wit. De poten zijn groenachtig. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn grijzer, met een lichte keel en een doffe snavel zonder geel schild.
Verwarringssoorten
De punakoet Fulica ardesiaca is groter en zwaarder, met een wit, geel of kastanjebruin schild dat smaller en spitser naar boven loopt, en zonder witte achterrand aan de vleugel. De reuzenkoet Fulica gigantea is veel groter, met rode poten en een donkerrode snavel met wit schild. De hoornkoet Fulica cornuta is eveneens veel groter en heeft een zwarte, hoornvormige uitgroei op het voorhoofd.
Leefgebied
Meren, lagunes en vijvers met open water en waterplanten, zowel in het laagland als hoog in de Andes, plaatselijk tot boven 4000 m. Eet waterplanten, algen en kleine ongewervelden, zwemmend, duikend en grazend op de oever. Het nest is een drijvend platform van plantenmateriaal tussen riet of biezen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. In Peru schaars in het zuiden, vooral in Puno rond het Titicacameer. In Bolivia op meren van de altiplano en in het laagland van het zuiden en oosten. Buiten het gidsgebied in Chili, Argentinië, Uruguay, Paraguay en het zuiden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek tussen groepen punakoeten op de meren van de altiplano in Bolivia en rond het Titicacameer; let op het gele, ronde schild en, als een vogel opvliegt, de witte vleugelachterrand.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk heeft de soort te lijden van drooglegging en vervuiling van meren.
Wetenschappelijke naam
Fulica leucoptera | Vieillot, 1817
Vieillot beschreef de soort in 1817 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Fulica werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam is het Latijnse woord fulica voor de meerkoet; Conrad Gessner gebruikte de naam in 1555. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en pteron, 'vleugel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.