Alle soorten › Kraanvogelachtigen › Rallen › Reuzenkoet
Reuzenkoet | Fulica gigantea
Giant Coot | Focha gigante | Carqueja-gigante
De reuzenkoet is de grootste koet ter wereld, een zware vogel van de meren en lagunes van de hoge Andes. Volwassen vogels zijn zo zwaar dat ze nauwelijks of niet meer kunnen vliegen; ze lopen over het water weg of duiken. Paren bouwen grote drijvende nesten van waterplanten, die ze het hele jaar verdedigen.
Geluid
Luide, schorre en knorrende geluiden en trompetterende roepen, vaak in duet; bij verdediging van het territorium hard geklapper en gegrom.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
55–60 cm, massief gebouwd, met grote, rode poten met geelachtige lobben. Het verenkleed is egaal leizwart. De snavel is donkerrood met een witte tot gele basis en punt; het voorhoofdsschild is geel tot wit en loopt aan de zijkanten in twee knobbels uit. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn grijzer, met een doffere snavel en poten.
Verwarringssoorten
De hoornkoet Fulica cornuta is even groot, maar heeft een geelachtige snavel, een zwarte lel op het voorhoofd en groenige poten, en leeft op zoutmeren verder zuidelijk. De punakoet Fulica ardesiaca is veel kleiner, met grijsgroene poten en een witte of gele snavel, en vliegt goed. Het waterhoen Gallinula chloropus heeft een rood schild, een witte flankstreep en geelgroene poten.
Leefgebied
Meren, lagunes en vennen van de puna en het altiplano met rijke onderwatervegetatie, meestal tussen 3600 en 5000 m, plaatselijk lager. Eet vooral waterplanten en algen, die hij grondelend verzamelt. Het nest is een groot, drijvend platform van waterplanten, vaak verankerd in de vegetatie of op een ondiepe plek, en wordt lang onderhouden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in de Andes van het zuidelijke en zuidelijk-centrale deel, onder meer in Puno, Arequipa, Moquegua en Tacna. In Bolivia op het westelijke altiplano in La Paz, Oruro en Potosí. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op de lagunes van de puna, bijvoorbeeld in de Reserva Nacional Salinas y Aguada Blanca bij Arequipa, in het Parque Nacional Lauca aan de Chileense kant, of op de meren van het Boliviaanse altiplano; de nesten en de vogels liggen vaak in open water en zijn vanaf de oever te bekijken.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand is plaatselijk gevoelig voor waterwinning, verdroging, vervuiling door mijnbouw en het rapen van eieren.
Wetenschappelijke naam
Fulica gigantea | Eydoux & Souleyet, 1841
Eydoux & Souleyet beschreef de soort in 1841 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Fulica werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam is het Latijnse woord fulica voor de meerkoet; Conrad Gessner gebruikte de naam in 1555. De soortnaam is Latijn giganteus, 'reusachtig', naar de grootte van de vogel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.