Alle soorten › Genten en aalscholvers › Aalscholvers › Bigua-aalscholver
Bigua-aalscholver | Nannopterum brasilianum
Neotropic Cormorant | Cormorán neotropical | Biguá
De bigua-aalscholver is de algemeenste en meest verbreide aalscholver van het gidsgebied. Hij leeft op vrijwel elk open water, van de Pacifische kust en mangroven tot rivieren in het Amazonegebied en meren hoog op de altiplano, zoals het Titicacameer. Vaak vist hij in groepen en rust hij in grote aantallen op bomen, rotsen of steigers.
Geluid
Meestal stil buiten de kolonies. Bij het nest en in rustplaatsen lage, varkensachtige knorgeluiden.
Opname: Guillermo Treboux — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
58–73 cm, een slanke, vrij kleine aalscholver met een relatief lange staart en een dunne snavel met haakpunt. Volwassen vogels zijn zwart met een groenige of bronzen glans op rug en vleugels. De keelzak is dof geel tot bruingeel en loopt aan de achterkant spits uit; in de broedtijd is hij omzoomd door een smalle witte rand en heeft de vogel fijne witte pluimpjes aan de kopzijde. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn bruin, van onder lichter tot vuilwit, vooral op hals en borst.
Verwarringssoorten
De Amerikaanse slangenhalsvogel Anhinga anhinga heeft een dunnere, langere hals, een puntige snavel zonder haak, een langere staart en zilverwitte vleugeltekening. De guanoaalscholver Leucocarbo bougainvilliorum is groter, met witte onderdelen en roze poten. De roodpootaalscholver Poikilocarbo gaimardi is grijs, met rode poten en een witte halsvlek. Op de Galápagos komt alleen de galapagosaalscholver Nannopterum harrisi voor, die groter is en niet kan vliegen.
Leefgebied
Open zoet, brak en zout water van zeeniveau tot boven 4000 m: kust, baaien, estuaria, mangrove, lagunen, rivieren, meren, stuwmeren, rijstvelden, viskwekerijen en havens. Duikt vanaf het wateroppervlak naar vis, soms in groepen die samen een school vis opdrijven. Broedt in kolonies, met nesten van takken in bomen of struiken boven water, in mangroven of op rotsen en eilandjes.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverbreid in het laagland en in de Andesdalen, ook op hoogvlaktemeren. In Ecuador langs de hele kust en in het westelijke laagland, in het Amazonelaagland en plaatselijk op meren in de Andes. In Peru talrijk langs de kust, verbreid in het Amazonelaagland en op meren in de Andes, tot op het Titicacameer. In Bolivia in het laagland en op de meren van de altiplano. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuiden van de Verenigde Staten tot Vuurland.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op vrijwel elk meer, langs elke grote rivier en langs de kust te vinden; in vissershavens langs de Peruaanse kust en op het Titicacameer zitten vaak groepen op palen en boten. Let op de spits uitlopende keelzak met witte rand.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd (LC). De soort is talrijk en profiteert plaatselijk van stuwmeren, rijstvelden en viskwekerijen; soms wordt zij als concurrent van vissers vervolgd.
Wetenschappelijke naam
Nannopterum brasilianum | (Gmelin, 1789) (GBIF: Phalacrocorax brasilianus)
Gmelin beschreef de soort in 1789 als Procellaria brasiliana; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nannopterum werd in 1899 ingevoerd door Sharpe. De geslachtsnaam komt van Grieks nannos, 'dwerg', en pteron, 'vleugel', naar de kleine vleugels van de Galapagosaalscholver. De soortnaam verwijst naar Brazilië. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.