Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Blauwe bisschop
Blauwe bisschop | Passerina caerulea
Blue Grosbeak | Picogrueso azul | Azulão-do-norte
De blauwe bisschop is een Noord- en Midden-Amerikaanse kardinaal die tot in Panama overwintert. Het gidsgebied ligt net buiten het normale wintergebied; in het noordwesten van Colombia is hij een zeldzame gast. Het is de grootste soort van het geslacht Passerina.
Geluid
De roep is een luid, metalig tsjink. De zang is een snel, rijk gekwetter met afwisselend stijgende en dalende tonen; in het wintergebied zelden te horen.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–17 cm, met een zware, kegelvormige snavel met een lichtgrijze ondersnavel. Het mannetje is diep blauw, met een zwartachtig gebied rond de snavelbasis en twee brede, roodbruine vleugelstrepen; in de winter zijn de blauwe veren deels bruin gerand. Het vrouwtje is warm bruin, iets lichter van onderen, met twee roodbruine tot okerkleurige vleugelstrepen en vaak een zweem blauw op de stuit. Jonge mannetjes zijn bruin met blauwe vlekken.
Verwarringssoorten
De indigogors Passerina cyanea is kleiner, met een kleinere snavel en zonder roodbruine vleugelstrepen. De blauwrugbisschop Cyanoloxia cyanoides is donkerder blauwzwart, zonder vleugelstrepen, en leeft in vochtig bos. De ultramarijnbisschop Cyanoloxia brissonii heeft heldere lichtblauwe accenten en geen roodbruine vleugelstrepen.
Leefgebied
In de winter in halfopen terrein met struiken en hoog gras: ruige weiden, akkerranden, rijstvelden, struikrijke bosranden en tuinen, vooral in het laagland. Eet zaden van grassen en kruiden en ook insecten. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: zeldzame wintergast, vooral in het noordwesten bij de grens met Panama en op de eilanden San Andrés en Providencia. Elders in het gidsgebied hooguit een uitzonderlijke dwaalgast. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos als regelmatige soort. Buiten het gidsgebied broedt de soort van de Verenigde Staten tot Costa Rica en overwintert ze van Mexico tot Panama.
Hoe en wanneer kijken
Let in de winter in het noordwesten van Colombia en op San Andrés op groepen zaadeters in ruig grasland; een grote, bruine of blauwe gors met roodbruine vleugelstrepen kan deze soort zijn.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand in Noord-Amerika is stabiel tot toenemend.
Wetenschappelijke naam
Passerina caerulea | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Loxia caerulea; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Passerina werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn passerinus, 'musachtig'. De soortnaam is Latijn caeruleus, 'blauw'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit South Carolina, Verenigde Staten.