Alle soorten › Zangvogels › Maansluipers › Bonte maansluiper

Bonte maansluiper | Melanopareia elegans

Elegant Crescentchest | Pecholuna elegante | Tapaculo-de-tumbes

De bonte maansluiper is een vogel van het Tumbes-droogbos in het westen van Ecuador en het noordwesten van Peru. Met zijn zwarte kruin, witte vleugelstreep en zwarte borstband is hij binnen de familie de meest contrastrijk getekende soort. Hij leeft laag in struikgewas en zingt vaak vanuit dekking.

Bonte maansluiper (Melanopareia elegans)
Foto: Justin Walker — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Een snelle reeks droge, tjilpende tonen, vaak lang herhaald vanuit struikgewas, vooral in de ochtend en na regen. Ook korte, droge roepjes.

Luister: ZangXC1179469

Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

14–15 cm, met een lange staart, korte, ronde vleugels en een dunne snavel. De kruin is zwart, de bovendelen zijn grijsbruin, met een opvallende witte streep langs schouder en vleugeldekveren. Een witte wenkbrauwstreep scheidt de kruin van een zwart masker. De keel is lichtgeel, de borst draagt een zwarte halve maan met daaronder vaak een smalle roodbruine zone, en de rest van de onderdelen is kaneel- tot okerbruin. Het vrouwtje heeft een bruinere kruin en is iets doffer.

Verwarrings­soorten

De marañónmaansluiper Melanopareia maranonica is groter, met donkerdere bovendelen en diep kastanjebruine onderdelen, en leeft in de Marañónvallei. In het Tumbes-gebied komt geen andere maansluiper voor; andere kleine vogels van het droogbos missen de combinatie van zwart masker en zwarte borstband.

Leefgebied

Droog bos en doornstruweel met dichte ondergroei, struikrijke bosranden en ruigten, van zeeniveau tot ongeveer 2500 m in de bergen van het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru. Zoekt laag in de begroeiing en op de grond naar insecten. Het nest is een kom van gras, laag in een struik of graspol.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Ecuador: in het westen, van Manabí en Guayas zuidwaarts via El Oro tot Loja. Peru: in het noordwesten, in Tumbes, Piura, Lambayeque en Cajamarca, zuidwaarts tot La Libertad, en in de bovenloop van de Marañón. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied komt hij niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Luister in droog bos en struweel in het zuidwesten van Ecuador of bij Tumbes en Piura in Peru naar de snelle, droge reeks. Na de eerste regens is de vogel actiever; wacht bij een opening in het struweel tot hij laag tevoorschijn komt.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het Tumbes-droogbos is sterk versnipperd door houtkap, landbouw en begrazing door geiten, maar de soort komt ook in gedegradeerd struweel voor.

Wetenschappelijke naam

Melanopareia elegans | (Lesson, 1844)

Lesson beschreef de soort in 1844 als Synallaxis elegans; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Melanopareia werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks melas, 'zwart', met parēion, 'wang'. De soortnaam is Latijn elegans, 'sierlijk, fraai getekend'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Guayaquil, Ecuador.