Maansluipers | Melanopareiidae

Crescentchests | Pecholunas | Crescentchests

In deze gids komen vier soorten voor, alle in het geslacht Melanopareia: de bonte maansluiper in het droge struweel en loofverliezend bos van zuidwestelijk Ecuador en noordwestelijk Peru, de marañónmaansluiper, die alleen in de droge vallei van de Marañón en aangrenzende dalen voorkomt, en de olijfkruinmaansluiper in struikgewas en grasland op de Andeshellingen van Bolivia. De vierde soort van de familie, de diadeemmaansluiper, leeft in de cerrado. Lange tijd werden maansluipers bij de tapaculo's ingedeeld, maar genetisch onderzoek liet zien dat ze een eigen, oude tak vormen binnen de Zuid-Amerikaanse zangvogels. Het zijn kleine, gedrongen vogels met een vrij lange staart en stevige poten, met een opvallende tekening: een lichte wenkbrauwstreep, een donkere kop en een zwarte, halvemaanvormige band over de borst, die afsteekt tegen de okerkleurige of kastanjebruine onderkant. Ze leven verborgen laag in dichte vegetatie en zoeken daar naar insecten en andere kleine ongewervelden. In het broedseizoen zingen de mannetjes vanaf een vrije zitplaats een reeks herhaalde, droge tonen, en vaak is dat het enige teken van hun aanwezigheid. De marañónmaansluiper is door ontginning van zijn kleine leefgebied kwetsbaar.