Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Bosschreeuwuil
Bosschreeuwuil | Megascops marshalli
Cloud-forest Screech Owl | Autillo de Marshall | Corujinha-das-nuvens
De bosschreeuwuil is een kleine, kastanjebruine schreeuwuil met een brede zwarte rand om de gezichtssluier en een sterk getekende onderzijde. Hij leeft in nat nevelwoud hoog op de oostflank van de Andes in Peru en Bolivia. De soort werd in 1981 beschreven uit de Cordillera Vilcabamba in Peru.
Geluid
Een lange, gelijkmatige reeks snelle, zachte tonen, die enkele seconden aanhoudt. Zingt in de schemering en 's nachts.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–23 cm, met korte oorpluimen, donkerbruine ogen en lichte wenkbrauwen. De gezichtssluier is roodbruin, met een brede zwartachtige rand. De bovendelen zijn warm kastanjebruin, met fijne donkere vermiculatie en witachtige vlekken op de schouders. De onderdelen zijn roodbruin met grote witachtige, donker omrande vlekken, wat een geschubd patroon geeft. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De andesschreeuwuil Megascops ingens is groter en egaler, zonder duidelijke donkere rand om de gezichtssluier, en leeft meestal lager. De kaneelschreeuwuil Megascops petersoni is egaal kaneelbruin, zonder de donker omrande vlekken, en leeft verder noordelijk. De witkeelschreeuwuil Megascops albogularis heeft een witte keel, geeloranje ogen en een donkere borst. Hoys schreeuwuil Megascops hoyi heeft gele ogen en leeft in Bolivia verder zuidelijk.
Leefgebied
Nat, mosrijk nevelwoud met veel epifyten, ruwweg tussen 1700 en 2600 m. Leeft in de lagere en middelste lagen van het bos. Jaagt 's nachts, vooral op grote insecten. Over het nest is weinig bekend; vermoedelijk broedt hij in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank van de Andes van Pasco en Junín zuidwaarts via de Cordillera Vilcabamba tot in Cusco en Puno. In Bolivia op de oostflank in het noorden van het land, in La Paz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs de wegen door het nevelwoud van de oostflank in Cusco, zoals de Manu-weg, 's nachts in de bovenste nevelwoudzone. Overdag zit hij verscholen in dichte begroeiing.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is versnipperd en de soort is afhankelijk van ongestoord nevelwoud; een deel ervan ligt in beschermde gebieden zoals het nationaal park Manu.
Wetenschappelijke naam
Megascops marshalli | (Weske & Terborgh, 1981)
Weske & Terborgh beschreef de soort in 1981 als Otus marshalli; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Megascops werd in 1848 ingevoerd door Kaup. De geslachtsnaam komt van Grieks megas, 'groot', en skōps, een kleine uil (dwergooruil). De soortnaam eert Joe Truesdell Marshall Jr. (1918–2015), Amerikaans zoöloog en ornitholoog en kenner van de schreeuwuilen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cordillera Vilcabamba, Cusco, Peru.