Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Hoys schreeuwuil
Hoys schreeuwuil | Megascops hoyi
Yungas Screech Owl | Autillo fresco | Corujinha-das-yungas
Hoys schreeuwuil is een middelgrote schreeuwuil van de Yungas-bergbossen in het zuiden van Bolivia en het noordwesten van Argentinië. De soort werd in 1989 beschreven en is genoemd naar Gunnar Hoy, een ornitholoog die in het noordwesten van Argentinië werkte. In het gidsgebied is het de schreeuwuil van het zuidelijkste bergbos op de oostflank.
Geluid
Een lange, snelle triller van korte tonen, vooral in de schemering en 's nachts.
Opname: Sjoerd Mayer — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
23–25 cm, met korte oorpluimen, gele ogen en een gezichtssluier met een duidelijke donkere rand. Er zijn een grijsbruine en een roodbruine vorm. De bovendelen zijn fijn gevlekt en gestreept, met een rij witachtige vlekken op de schouders. De onderdelen zijn lichter, met donkere lengtestrepen en fijne dwarsbandering. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De cholibaschreeuwuil Megascops choliba leeft lager en in opener terrein, heeft een witachtiger onderzijde en zingt een korte triller met een of twee losse slottonen. De andesschreeuwuil Megascops ingens leeft verder noordelijk, is groter en heeft bruine ogen. De bosschreeuwuil Megascops marshalli is kastanjebruin met donker omrande witte vlekken en donkere ogen, en leeft verder noordelijk. De Boliviaanse dwerguil Glaucidium bolivianum is veel kleiner en heeft geen oorpluimen.
Leefgebied
Vochtig bergbos van de Yungas, waaronder hoger bos met elzen (Alnus) en Podocarpus, en beboste dalen langs beken, ruwweg tussen 1000 en 2800 m. Jaagt 's nachts, vooral op grote insecten. Broedt in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia op de oostflank van de Andes in het zuiden, in Chuquisaca en Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het Yungasbos van Tarija, 's nachts langs bosranden en wegen door het bergbos, waar na zonsondergang de zang te horen is. Overdag zit hij verscholen in dicht gebladerte.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied is beperkt tot de zuidelijke Yungas, waar houtkap en omzetting naar landbouwgrond het bos plaatselijk verkleinen.
Wetenschappelijke naam
Megascops hoyi | (König & Straneck, 1989)
König & Straneck beschreef de soort in 1989 als Otus hoyi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Megascops werd in 1848 ingevoerd door Kaup. De geslachtsnaam komt van Grieks megas, 'groot', en skōps, een kleine uil (dwergooruil). De soortnaam eert Gunnar Arthur Höy (1901–1996), een in Noorwegen geboren ornitholoog die in 1951 naar Argentinië emigreerde en conservator natuurlijke historie werd aan het museum van de Universiteit van Salta. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noordwest-Argentinië.