Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Chocóschreeuwuil
Chocóschreeuwuil | Megascops centralis
Choco Screech Owl | Autillo del Chocó | Corujinha-do-chocó
De chocóschreeuwuil is de schreeuwuil van het vochtige laagland- en heuvelbos aan de Pacifische kant van Colombia en Ecuador. Hij werd vroeger met de roodwangschreeuwuil en de roraimaschreeuwuil als één soort behandeld en wordt vooral op grond van zijn zang en verspreiding onderscheiden.
Geluid
Een lange, gelijkmatige triller van korte tonen, die vele seconden kan aanhouden en geleidelijk in sterkte toeneemt, vooral in de schemering en 's nachts.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–23 cm, met korte oorpluimen, gele ogen en een gezichtssluier met een smalle donkere rand. Er zijn een grijsbruine en een roodbruine vorm. De bovendelen zijn fijn gevermiculeerd, met een rij witachtige vlekken op de schouders. De onderdelen zijn lichter, met fijne donkere schachtstrepen en dichte, fijne dwarsbandering. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodwangschreeuwuil Megascops guatemalae is in het veld vrijwel gelijk en komt hoogstens in het uiterste noordwesten van Colombia voor. De roraimaschreeuwuil Megascops roraimae lijkt sterk, maar leeft aan de oostkant van de Andes. De cholibaschreeuwuil Megascops choliba heeft een brede zwarte rand om de gezichtssluier, grovere strepen op de onderdelen en zingt een korte triller met een of twee losse slottonen. De andesschreeuwuil Megascops ingens is groter, met bruine ogen, en leeft hoger.
Leefgebied
Vochtig laagland- en heuvelbos, bosranden en oud secundair bos, ook halfopen terrein met hoge bomen, ruwweg van zeeniveau tot 1500 m. Jaagt 's nachts, vooral op grote insecten. Broedt in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia langs de Pacifische kust en in de westelijke uitlopers van de Andes, en plaatselijk in het noorden van het land. In Ecuador in het vochtige westen, zuidwaarts tot in het zuidwesten. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister na zonsondergang langs bosranden en wegen in de uitlopers van de westflank in Ecuador en in de Chocó van Colombia naar de lange triller. Overdag zit hij verscholen in dicht gebladerte of tussen klimplanten.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd als afzonderlijke soort. De soort is in geschikt bos vrij algemeen, maar de ontbossing in de Chocó en in het westen van Ecuador heeft het leefgebied sterk verkleind.
Wetenschappelijke naam
Megascops centralis | (Hekstra, 1982)
Hekstra beschreef de soort in 1982 als Otus guatemalae centralis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Megascops werd in 1848 ingevoerd door Kaup. De geslachtsnaam komt van Grieks megas, 'groot', en skōps, een kleine uil (dwergooruil). De soortnaam komt van Latijn centralis, 'centraal'. Waarschijnlijk verwijst het naar Midden-Amerika of een centrale ligging in het verspreidingsgebied. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Andes de Cumaná, Venezuela.