Alle soorten › Zangvogels › Troepialen › Chopitroepiaal
Chopitroepiaal | Gnorimopsar chopi
Chopi Blackbird | Chopí | Pássaro-preto
De chopitroepiaal is een geheel zwarte troepiaal van open bos, savanne en boerenland in het midden en oosten van Zuid-Amerika. Hij leeft in luidruchtige groepen en zingt al voor zonsopkomst. Zijn naam is een klanknabootsing van zijn roep.
Geluid
Een luide, gevarieerde zang van heldere fluittonen, ratels en klokkende tonen, vaak beginnend met een herhaald tsjoepie. Groepen zingen in koor, vooral in de vroege ochtend.
Opname: Robson Silva e Silva — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21–25 cm; de vogels in Bolivia en Peru horen bij een grote ondersoort. Geheel zwart met een lichte, blauwachtige glans. De veren van kruin en nek zijn smal en spits, zodat de kop wat ruig oogt. De snavel is zwart en vrij dik, met een kenmerkende groef in de basis van de ondersnavel. De ogen zijn donker. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer zwart.
Verwarringssoorten
De glanskoevogel Molothrus bonariensis is kleiner, met een kortere, kegelvormige snavel; het mannetje is sterk paars geglansd en het vrouwtje grijsbruin. De moerastroepiaal Agelasticus cyanopus is kleiner en slanker, met een spitsere snavel, en leeft in moerassen. De boliviaanse troepiaal Oreopsar bolivianus is bruiner zwart, met bruine handpennen, en leeft in droge Andesdalen. De grote koevogel Molothrus oryzivorus is veel groter, met een kraag en een langere staart.
Leefgebied
Savanne met verspreide bomen en palmen, open droogbos, bosranden, oeverbos, weiland en dorpen in het laagland en de voetheuvels, tot ongeveer 1500 m. Zoekt op de grond en in bomen naar insecten, zaden en vruchten, en komt ook op akkers. Broedt in holten, zoals oude spechtenholen en holten in palmen, en gebruikt soms nesten van andere vogels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten, in Beni en Santa Cruz, en plaatselijk in de voetheuvels. In Peru alleen in het uiterste zuidoosten, in de Pampas del Heath in Madre de Dios. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de vroege ochtend in savannen met palmen en langs bosranden naar groepjes in boomtoppen; het koorgezang verraadt de groep vaak al van ver.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert van open, agrarisch landschap, maar wordt in delen van het verspreidingsgebied als kooivogel gevangen.
Wetenschappelijke naam
Gnorimopsar chopi | (Vieillot, 1819)
Vieillot beschreef de soort in 1819 als Agelaius chopi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Gnorimopsar werd in 1908 ingevoerd door Richmond. De geslachtsnaam komt van Grieks gnōrimos, 'bekend', en psar, 'spreeuw'. De soortnaam is klanknabootsend en komt van de gewone roep van de vogel, die als 'tsjo-pie' klinkt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.