Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Ecuadordikbekje
Ecuadordikbekje | Amaurospiza aequatorialis
Ecuadorian Seedeater | Semillero ecuatoriano | Negrinho-equatoriano
Het ecuadordikbekje is een klein, donkerblauw dikbekje van bamboe op de westflank van de Andes, van het zuidwesten van Colombia tot het noordwesten van Peru. Het werd lang tot het indigodikbekje gerekend en wordt nu als aparte soort behandeld, op grond van verschillen in kleed en zang. Het is schaars en plaatselijk, en verschijnt vooral waar bamboe in zaad staat.
Geluid
De zang is een korte reeks heldere, zoete fluittonen, die iets meer gebogen en gevarieerder klinkt dan die van het indigodikbekje. De roep is een scherp tsik.
Opname: Lelis Navarrete — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een korte, dikke, donkere snavel, iets kleiner dan bij het indigodikbekje. Het mannetje is egaal donker blauwgrijs tot indigoblauw, met een lichter blauwgrijs voorhoofd en wenkbrauw en witte ondervleugeldekveren, die in de vlucht en bij het poetsen te zien zijn. Het vrouwtje is egaal warm kaneelbruin, van onderen lichter, zonder strepen. Jonge mannetjes zijn bruin met verspreide blauwe veren.
Verwarringssoorten
Het indigodikbekje Amaurospiza concolor is vrijwel gelijk, maar komt alleen in Midden-Amerika voor. Het blauwgrijs dikbekje Sporophila intermedia is grijs, met een lichte snavel en vaak een witte vleugelvlek, en leeft in open terrein. De leikleurige musgors Haplospiza rustica is leigrijs, met een spitse snavel, en leeft ook in bamboe. De witstaartcatamenia Catamenia analis is grijzer, met een gele of roze snavel, witte staartvlekken en roodbruine onderstaartdekveren. Vrouwtjes van Sporophila-dikbekjes zijn olijfbruiner en minder egaal kaneelkleurig.
Leefgebied
Bamboe (vooral Chusquea) en dicht struikgewas in vochtig bergbos, bosranden en ruigten, op middelhoge hoogte in de bergen, ruwweg tussen 1000 en 2500 m, in het noordwesten van Peru ook in halfvochtig bos lager op de hellingen. Eet vooral bamboezaad, daarnaast andere zaden en insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Andes van het zuidwesten (Nariño). In Ecuador vooral op de westflank van de Andes en in de westelijke uitlopers, plaatselijk. In Peru alleen in het noordwesten (Tumbes, Lambayeque en Cajamarca), pas recent gevonden. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in bergbos op de westflank van de Andes op bamboe die in zaad staat; daar kunnen tijdelijk meerdere vogels samen foerageren. Buiten zulke periodes is de soort zelden te vinden.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd als afzonderlijke soort. Het verspreidingsgebied is klein en het bos op de westflank van de Andes is sterk versnipperd; de soort is mogelijk kwetsbaar.
Wetenschappelijke naam
Amaurospiza aequatorialis | Sharpe, 1888
Sharpe beschreef de soort in 1888 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Amaurospiza werd in 1861 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks amauros, 'donker', en spiza, 'vink'. De soortnaam verwijst naar Ecuador (Latijn aequatorialis, 'van de evenaar'), niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pallatanga, Chimborazo, Ecuador.