Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Gestreepte briluil
Gestreepte briluil | Pulsatrix melanota
Band-bellied Owl | Búho ventribandeado | Murucututu-de-barriga-listrada
De gestreepte briluil is de briluil van de voetheuvels: lichter gebouwd dan de briluil, met een gebandeerde buik en donkere ogen. Hij leeft in het voetheuvelbos en het lagere bergbos van de oostflank van de Andes, van Colombia tot Bolivia. Over zijn leefwijze is weinig bekend.
Geluid
Een kort, spinnend geluid, gevolgd door een snelle reeks ploppende tonen, prrr-poep-poep-POEP-poep, met de nadruk op de derde toon.
Opname: Elvis felipe quintero — CC BY-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
44–48 cm, met een ronde kop zonder oorpluimen. Het gezicht is donkerbruin, met brede witte wenkbrauwen en witte strepen onder de ogen die samen een bril vormen. De ogen zijn donker roodbruin tot zwartbruin. Een witte keelvlek, donker omrand, met daaronder een witte halve kraag. De bovendelen zijn donkerbruin met lichtere vlekken; vleugels en staart zijn smal wit gebandeerd. Over de borst loopt een brede bruine band; de rest van de onderdelen is witachtig tot licht geelbruin met roodbruine tot donkerbruine dwarsbanden. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De briluil Pulsatrix perspicillata is zwaarder, heeft een ongetekende geelachtige buik en gele ogen, en leeft meestal lager. De witbroekbosuil Strix albitarsis leeft hoger in het nevelwoud, is roodbruin gebandeerd en heeft geen witte bril. De zwartgestreepte bosuil Strix huhula is zwart met fijne witte bandering.
Leefgebied
Vochtig voetheuvelbos en lager bergregenwoud, ook bosranden en plaatselijk opener bos, ruwweg tussen 700 en 1600 m, soms lager. Het voedsel bestaat vermoedelijk uit kleine zoogdieren en grote insecten. Over het nest en de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia aan de oostflank van de Andes in het zuiden. In Ecuador aan de oostflank. In Peru langs de oostflank. In Bolivia aan de oostflank van de Andes in het westen van het land. Ontbreekt aan de Pacifische kant en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister 's nachts bij lodges in de voetheuvels van de oostflank, zoals in het oosten van Ecuador en langs de wegen die in Peru van de Andes naar het laagland afdalen. De vogels zitten vaak halfhoog langs bosranden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing van de voetheuvels voor landbouw en wegenaanleg vermindert plaatselijk het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Pulsatrix melanota | (Tschudi, 1844)
Tschudi beschreef de soort in 1844 als Noctua melanota; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pulsatrix werd in 1848 ingevoerd door Kaup. De geslachtsnaam is Nieuwlatijn pulsatrix, 'aanvalster', van Latijn pulsator, 'slaander, aanvaller', en pulsare, 'slaan'. De soortnaam komt van Grieks melas, 'zwart', en nōtos, 'rug': 'zwartrug'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.